Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
2 Strony  1 2 > 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Wielka Karta Swobód, Początki parlamentu angielskiego
     
kubekoi
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 36
Nr użytkownika: 253

Sir Tralala
Stopień akademicki: Podnozek
Zawód: cztery etaty
 
 
post 17/11/2005, 19:33 Quote Post

confused1.gif
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #1

     
Belfer historyk
 

VIII ranga
********
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 3.525
Nr użytkownika: 8.375

Pawel
Stopień akademicki: posiadam
Zawód: patrz nick
 
 
post 17/11/2005, 20:02 Quote Post

Czy to znaczy, ze chcesz uzyskać jakieś informacje na ten temat?
A nie można tego napisać? Poniżej masz najwazniejsze informacje.
WIELKA KARTA SWOBÓD, łacińskie Magna Charta Libertatum, angielskie The Great Charter. Jest to akt wydany w Anglii w 1215 r. przez króla Jana bez Ziemi pod naciskiem baronów, popartych przez hierarchię kościelną. Formalnie Wielkiej Karcie Swobód nadano charakter dobrowolnego przywileju, jednocześnie miała ona cechy umowy między królem a jego wasalami. Po raz pierwszy prawnie ograniczała samowolę władzy królewskiej wobec społeczeństwa. Wśród głównych postanowień gwarantowała swobody Kościoła, uzależniała nakładanie podatków od zgody ogólnej rady królestwa (tj. zgromadzenia głównych wasali królewskich), zakazywała więzienia lub karania jakiegokolwiek wolnego człowieka bez wyroku sądu, ograniczała arbitralne sądownictwo urzędników królewskich, zakazywała nakładania nadmiernych obciążeń na rycerstwo i wolnych chłopów, potwierdzała swobody miast (zwł. Londynu), gwarantowała wolność handlu. Ponadto ustanawiała radę 25 baronów, która w razie łamania przez króla postanowień Wielkiej Karty Swobód mogła zorganizować opór przeciwko królowi. Wielka Karta Swobód uchodzi za wstęp do parlamentaryzmu i udziału społeczeństwa w rządach. Jest uznawana za jedną z ustaw zasadniczych Wielkiej Brytanii i gwarancję wolności obywatelskich. Od niej liczą się początki parlamentu angielskiego, zwoływanego przez króla w celu uzyskania zgody społeczeństwa na nałożenie np. nowych podatków.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #2

     
Rommel 100
 

Antynazista
*********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.782
Nr użytkownika: 9.466

Stopień akademicki: Mgr
Zawód: Matematyk
 
 
post 15/02/2006, 15:03 Quote Post


Tematy polaczone przez: Paulus 13/08/06


Wiem że została wprowadzona za Jana Bez Ziemi w 1215. Ale właściwie nie wiem jak powstawała i jakie miała znaczenie. Proszę o pomoc . Z góry dzięki.
 
User is offline  PMMini Profile Post #3

     
paulus
 

VI ranga
******
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 1.252
Nr użytkownika: 8.564

 
 
post 15/02/2006, 18:30 Quote Post


[...] Wiem że została wprowadzona za Jana Bez Ziemi w 1215. Ale właściwie nie wiem jak powstawała i jakie miała znaczenie. Proszę o pomoc . Z góry dzięki [..].


Magna Carta to taki dokument ktory jest zbieranina roznorodnych spraw. Jego glownym celem bylo uregulowanie nie tylko stosunkow feudalnych pomiedzy krolem a moznowladztem angieleskim ale rowniez zalatwienie typowo trywialnych intersow magnatow. Dlatego tez w Karcie znajduja sie zapisy o Zydach, wdowach, lakach, stawach na ryby. Sa tam zapisy o polach z kukurydza, mostach itd. Wielka Karta to dokument zajmujacy sie doraznymi problemami i wcale nie powinien byc widziany jako jakis konstytucyjny traktat. Prawie nic z Karty Swobod nie zostalo wprowadzone w zycie, a w sama Karte Inocent III anulowal w 1215. W XIII Karta zostala poddana wielokrotnej ratyfikacji. Niektorzy historycy angielscy chlubia sie tym dokumentem, jednak jego znaczenia zostalo przez nich znacznie przesadzone.

J.C Holt., 'Magna Carta' (Oxford, 1999).

Tlumaczenie dokumentu osiaglane jest tutaj:
http://www.bl.uk/treasures/magnacarta/magna.html
http://www.yale.edu/lawweb/avalon/medieval/magframe.htm

Pozdrawiam
 
User is offline  PMMini Profile Post #4

     
gabciak
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 10
Nr użytkownika: 14.406

Zawód: uczennica LO
 
 
post 18/02/2006, 14:30 Quote Post

Bardzo prosze o zamieszczenie tekstu Wielkiej Karty Swobód... bardzo bym była wdzięczna gdyby się to udało zrobić juz dzisiaj... Mam bardzo ważne zadanie z historii na poniedziałek confused1.gif do czego niezbędny jest mi cały tekst Wielkiej Karty Swobód. Bardzo prosze.
 
User is offline  PMMini Profile Post #5

     
Belfer historyk
 

VIII ranga
********
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 3.525
Nr użytkownika: 8.375

Pawel
Stopień akademicki: posiadam
Zawód: patrz nick
 
 
post 18/02/2006, 16:26 Quote Post

Proszę bardzo, oto cały tekst:

Jan z Bożej łaski król Anglii, pan Irlandii, książę Normandii i
Akwitanii oraz hrabia Andegawenii przekazuje pozdrowienie
arcybiskupom, biskupom, opatom, hrabiom, baronom,
justycjariuszom, zarządcom obszarów leśnych, szeryfom,
stewardom, dworzanom, wszystkim baliwom i wszystkim swoim
poddanym. Niechaj wam będzie wiadome, że z boskiego
natchnienia i dla zbawienia duszy naszej oraz wszystkich naszych
przodków i dziedziców ku czci chwale bożej i dla wywyższenia
świętego Kościoła oraz ulepszenia naszego królestwa za
radą czcigodnych ojców naszych: Stefana arcybiskupa z Canterbury
-prymasa całej Anglii, a kardynała świętego rzymskiego Kościoła;
Henryka arcybiskupa Dublina oraz biskupów: Williama z Londynu,
Piotra z Winchesteru, Joscelina z Bath i Glastonbury, Hugona z
Lincoln, Waltera z Worcester, Williama z Coventry i Benedykta z
Rochester, dalej magistra Pandulfa - subdiakona i dworzanina
papieskiego, brata Emeryka- mistrza krajowego zakonu
Templariuszów w Anglii oraz szlachetnych mężów: Williama
Mariscalla- hrabiego Penbroku, Williama - hrabiego Salisbury,
Williama hrabiego Warenne, Williama hrabiego Arundel, Alanade
Galoway- konstabla Szkocji, W arena syna Herolda, Piotra syna
Herberta, Huberta de Burgh seneszala Piotra, Hugona de Neville,
Mateusza syna Herberta, Tomasza Basseta, Alana Basseta, Filipa
d'Albini, Roberta de Ropeslay, Jana Mariscalla, Jana syna Hugona i
innych naszych wiernych poddanych.
1. Na wstępie ustąpiliśmy Bogu i niniejszym naszym
dokumentem zatwierdziliśmy po wsze czasy w imieniu własnym i
naszych następców, że kościół angielski ma być wolny i zachować
wszystkie swoje uprawnienia i swobody oraz pragniemy aby było to
przestrzegane a dalej wypływa z tego, że wolność wyborów, która
uchodzi za największą potrzebę angielskiego kościoła z własnej i
nieprzymuszonej woli nadaliśmy i przywilejem naszym zatwierdziliśmy jeszcze przed zatargiem jaki wybuchł między nami a naszymi baronami i uzyskaliśmy jego potwierdzenie przez papieża
Innocentego III tako i my będziemy jej przestrzegać aby w dobrej
wierze była przestrzegana przez naszych następców po wsze czasy.
Także wszystkim wolnym ludziom naszego królestwa w imieniu
własnym i naszych następców po wsze czasy przykazaliśmy aby
wszystkie niżej opisane wolności wraz ze swoimi dziedzicami mieli i zachowali od nas i od naszych następców.

2. Jeśli umrze ktoryś z pośród naszych hrabiów i baronów lub
innych wasali dzierżących dobra naprawie rycerskim, a w chwili
śmierci jego spadkobierca był już pełnoletni i obowiązany
świadczyć nam relevium niechaj posiądzie lenno swoje płacąc
relevium jak dawniej, mianowicie dziedzic lub dziedzice hrabiego
dzierżącego całkowitą baronię hrabiowską - sto funtów; dziedzic lub
dziedzice barona dzierżącego całkowitą baronię również –sto
funtów, dziedzic lub dziedzice rycerza posiadającego pełne lenno
nie więcej jak sto szylingów; kto zaś winienby mniej świadczyć,
niechaj da mniej na zasadzie dawnego zwyczaju feudałów.

3. Gdyby zaś dziedzic takiegoż lenna był niepełnoletni i
pozostawał jeszcze pod opieką, to gdy tylko osiągnie lata sprawne
niechaj obejmie swoje dziedzictwo nie płacąc ani relevium, ani też
innej opłaty.

4. Opiekun ziemi takiego dziedzica, który nie posiadł łat
sprawnych nie powinien pobierać z ziemi dziedzica nic ponad
słuszne opłaty, słuszne zwyczaje i słuszne powinności i to bez
zniszczeń i ubytków w ludziach i inwentarzu, a jeśli my
powierzymy tego rodzaju opiekę nad majątkiem szeryfowi, lub
komukolwiek innemu, kto będzie obowiązany wobec nas do rozliczeń z dochodów i wydatków i tenże powierzone sobie dobra doprowadzi do upadku i spustoszenia, ściągniemy od niego odszkodowanie a
lenno powierzymy dwom pełnoprawnym i godnym zaufania ludziom i oni rozliczać się będą z nami lub z tym komu ich przydzielimy. Jeśli zaś oddamy lub sprzedamy komukolwiek opiekę nad tymi dobrami i ten okazałby się odpowiedzialny za ruinę i spustoszenie to utraci opiekę, która zostanie przekazana dwom pełnoprawnym i godnym zau-
fania ludziom z tegoż lenna, którzy przed nami będą odpo-
wiedzialni w sposób wyżej określony.

5. Zaś opiekun jak długo sprawował będzie opiekę nad ziemią
powinien z uzyskanych z ziemi dochodów dbać o domy, ogrodzenia, zabudowania, stawy, młyny i inne przynależne do posiadłości urządzenia, a gdy dziedzic osiągnie lata sprawne opiekun winien mu oddać całą, jego posiadłość wyposażoną w pługi i narzędzia stosowane do okresowych potrzeb uprawy roli i sposobu jej użytkowania.

6. Dziedzice nie wstąpią w związki małżeńskie inne jak tylko z
równymi sobie, w taki przeto sposób aby uprzednio zostali
zawiadomieni najbliżsi krewni.

7. Wdowa po śmierci swojego męża niezwłocznie i bez przeszkód otrzyma swój posag i dziedzictwo i nic nie płaci zabierając swoją oprawę, posag i dziedzictwo, którymi mąż wraz z nią rozporządzali w dniu jego śmierci i pozostanie w domu swojego męża przez czterdzieści dni od jego śmierci, w czasie których zostanie wyznaczona jej oprawa.

8. Wdowa nie może zostać przymuszona do powtórnego zamążpójścia jak długo zechce żyć bez męża winna jednak zapewnić, że nie wyjdzie za mąż bez naszej zgody, jeśli jest naszą poddaną lub o ile od kogoś dzierży lenno to bez zgody seniora, od którego jest zależną.

9. Ani my, ani też nasi baliwowie nie zagarną żadnej posiadłości lennej ani dochodów z tytułu jakiejkolwiek zaległości jak długo ruchomości dłużnika wystarczą na pokrycie tej zaległości, tak długo również poręczyciele nie będą pociągnięci do pokrycia długu, dopóki
właściwy dłużnik posiada odpowiedni środek i dopiero gdy właściwego dłużnika nie będzie stać na zapłatę, poręczyciele staną się odpowiedzialni za dług i jeśli zechcą obejmą ziemię i dochody dłużnika i zatrzymają dopóki nie uzyskają zadośćuczynienia za wydatki jakie za niego pokryli, chyba że właściwy dłużnik wykaże, że wywiązał się wobec swoich poręczycieli.

10. Jeśli ktoś pobrał jakąkolwiek mniejszą lub większą
pożyczkę od Żydów i umarł przed jej spłatą, dług ten nie podlega
oprocentowaniu tak długo dopóki dziedzic jest niepełnoletni,
niezależnie od tego z czyich rąk otrzymał posiadłość lenną, a jeśli
zobowiązanie takie przejdzie w nasze ręce nie pobierzemy nic
ponadto co wyszczególniono w dokumencie dłużnika.

11. I jeśli ktoś umrze, a winien będzie Żydom, jego żona
zachowa swoją oprawę i niczego nie zwraca na poczet owego długu, a jeśli pozostały niepełnołetnie dzieci zmarłego, ich potrzeby mają być zaspokojone stosownie do stanu zmarłego, z tego zaś co pozostanie zostanie spłacony dług z zachowaniem zobowiązań należ-
nych panom; to w podobny sposób dziać ma się z należnościami u innych osób aniżeli Żydzi.

12. Ani podatek tarczowy ani zasiłek pieniężny nie będą
nakładane w naszym królestwie jak tylko poprzez uchwałę Rady
ogólnej naszego kraju, chyba że chodziłoby o środki na wykupienie
naszej osoby z niewoli, lub na pasowanie na rycerza naszego syna
pierworodnego, lub na wydanie po raz pierwszy za mąż naszej pier-
worodnej córki, a i wówczas zasiłek na ten cel winien być
umiarkowany, a w podobny sposób dziać się ma z zasiłkiem pobieranym od miasta Londynu.

13. A miasto Londyn niechaj korzysta ze wszystkich swoich dawnych uprawnień i zwyczajowych wolności tak na ładzie jak i na morzach. Ponadto pragniemy i wyrażamy zgodę aby wszystkie pozostałe miasta, ośrod ki, wsie i nadmorskie miejscowości targowe zachowały
wszystkie dotychczasowe uprawnienia i wolności.

14. A na obrady rady królestwa decydujące o przyznaniu
zasiłku pieniężnego na inne cele aniżeli trzy wyżej wymienione
wypadki lub o nałożeniu podatku tarczowego polecimy wzywać
pismami opatrzonymi naszą pieczęcią: arcybiskupów, biskupów,
opatów, hrabiów i większych baronów, a ponadto polecimy wezwać
zwyczajnie poprzez naszych szeryfów i baliwów tych wszystkich,
którzy z naszych rąk uzyskali lenna i to na oznaczony dzień
i to mianowicie co najmniej na czterdzieści dni przed oznaczonym
terminem wraz ze wskazaniem miejsca obrad. A we wszystkich
owych wezwaniach podamy cel obrad. Po tak uczynionym
powiadomieniu przystąpi się w oznaczonym czasie do obrad z
obecnymi, choćby nawet nie wszyscy wezwani się stawili.

15.Nie pozwolimy nikomu na pobór zasiłku od swoich wolnych
ludzi na inne cele aniżeli na wykupienie go z niewoli, na pasowanie
jego syna pierworodnego na rycerza i na wydanie po raz pierwszy
za mąż jego córki pierworodnej i na ten cel pobrać należny nie
więcej ponad słuszny wymiar zasiłku.

16. Nikt nie zostanie zmuszony do świadczenia więcej służby z
lenna rycerskiego lub z innej wolnej posiadłości, aniżeli dotychczas należało.

17. Powszechne wiece sądowe nie będą podążały za naszym dworem, lecz trzymać się będą ściśle określonych miejscowości.

18. Rozpoznanie spraw sądowych o nowe grabieże, o spowodowanie śmierci poprzednika i z powodu ostatniej prezentacji nie nastąpi gdzie indziej jak tylko na terenie właściwych hrabstw i to w następującym trybie: My, a w razie gdybyśmy byli poza granicami kraju, nasz najwyższy justycjariusz, czterokrotnie w ciągu roku wyślemy do każdego hrabstwa po dwóch sędziów, którzy wraz z czterema rycerzami wybranymi z danego hrabstwa rozpatrzą powyżej wspomniane sprawy na sądzie wiecowym hrabstwa w zwykłym czasie i miejscu jego odbywania.

19. A gdyby w dniu wiecu hrabstwa nie udało się rozpatrzyć
wszystkich wymienionych spraw tych rycerzy i wolnych posiadaczy spośród tych, którzy orzekali w sprawach niechaj tam pozostaną nadal aby odpowiednio mogli rozpatrzyć pozostałe bez względu na to czy wymagać to będzie dużego i małego wysiłku.

20. Człowiek wolny nie może być ukarany za wykroczenie inaczej jak tylko stosownie do rodzaju czynu, zaś za wielkie przestępstwo według jego charakteru, z wyłączeniem odpowiedzialności całym majątkiem; również i kupiec w ten sposób zachowa swój towar, a podobnie i wieśniak zachowa swój inwentarz jeśli dostąpią na-
szego miłosierdzia i żadna z wymienionych kur nie może być wymieniona inaczej, aniżeli po złożeniu przysięgi przez szanowanych mężów z tej okolicy.

21. Hrabiowie i baronowie nie będą sądzeni inaczej jak tylko
przez równych sobie i tylko stosownie do rodzaju dokonanego
przestępstw

22. Nikt z duchowieństwa posiadający świecką posiadłość nie
może zostać ukarany w inny sposób aniżeli to wyżej przedstawiono,
a w żadnym razie odpowiednio do wielkości beneficjów jego
kościoła.

23. Żadna gmina wiejska, ani żaden człowiek nie będzie
przymuszany do budowy mostów na rzekach, z wyjątkiem tych
powinności jakie określono w dawnych czasach na mocy prawa.

24. Żaden szeryf, konstabl, koroner czy też ktoś inny spośród
naszych baliwów nie może rozpatrywać spraw podlegających
kompetencjom sądu królewskiego.

25. Wszystkie hrabstwa, centeny, okręgi wapentake i okręgi
trething zachowają dawny wymiar świadczeń bez jakiejkolwiek
zwyżki wyjąwszy nasze dobra królewskie.

26. Jeśli umrze ktoś dzierżący od nas uzyskane lenno świeckie i
szeryf lub nasz baliw okaże pismo nasze zawierające pozew o
zapłatę długu, który zmarły był nam winien, niechaj będzie wolno
szeryfowi lub naszemu baliwowi spisać majątek ruchomy zmarłego
znajdujący się na terenie świeckiego lenna zmarłego i zająć go
stosownie do wysokości długu w obecności ludzi powołanych
prawnie, jednakże tak aby nic z tego nie ubyło dopóki nie
zostanie spłacona nam nasza udowodniona należność. Zaś
pozostałość przekazana będzie wykonawcom testamentu zmarłego, a jeśli od niego nic nam się nie należy, wszystkie ruchomości pozostają przy zmarłym, wyłączywszy działy przypadające prawnie jego żonie i jego dzieciom.

27. Jeśli umrze wolny człowiek nie pozostawiwszy testamentu jego ruchomości zostaną rozdzielone wśród najbliższych krewnych i jego przyjaciół pod nadzorem Kościoła z wyjątkiem należności wierzycieli o ile zmarły pozostawił długi.

28. Niechaj żaden konstabl ani też inny z naszych baliwów nie
zabiera nikomu zboża ani ruchomości, chyba że natychmiast zapłaci
za nie gotówką, lub uzyska dobrowolną zgodę sprzedawcy na
późniejszy termin zapłaty.

29. Żaden konstabl nie może zmusić rycerza do opłaty pieniężnej zamiast stróży zamku, jeśli tenże stróżę tę sam chce pełnić, lub za pośrednictwem innego uczci-
wego człowieka, jeśli sam jej pełnić nie może, ze słusznej
przyczyny; a jeśli my powołamy go, lub wyślemy go na
wojnę, to ma być uwolniony od stróży na tak długi czas,
przez jaki służył zbrojnie z naszego rozkazu.

30. Żaden szeryf, baliw lub ktokolwiek inny nie powinien brać
koni ani podwód, od jakiegokolwiek wolnego człowieka bez zgody
tegoż wolnego człowieka.

31. Ani my, ani nasi baliwowie nie zabiorą niczyjego lasu na obwarowanie grodów lub potrzeby nasze, bez zgody tego, do kogo las należy.

32. My nie będziemy zatrzymywać w naszych rękach ziem tych, którym udowodniono ciężkie przestępstwa dłużej, niż przez rok i jeden dzień, po czym ziemie mają być zwrócone seniorom tych lenn.

33. Wszystkie jazy mają być na przyszłość usunięte całkowicie z Tamizy, z Medwaj oraz w całej Anglii, z wyjątkiem morza.

34. Pismo zwane Praecipe nie będzie na przyszłość wysyłane w
sporze o jakąkolwiek posiadłość, a żeby żaden wolny człowiek nie
mógł utracić swoich praw sądowych.

35. Niechaj w całym naszym królestwie będzie jedna miara piwa i jedna miara zboża, mianowicie londyńska ćwierć, jedna szerokość barwionych i surowych sukien oraz sukien używanych na kaftany pod pancerze, a mianowicie dwa łokcie angielskie pomiędzy brzegami; to samo, co dotyczy miar, niechaj odnosi się również do wag.

30. Za breve inquisitionis de Vita et membris (,,pismo w
sprawie pozbawienia życia i obcięcia członków'') nie będzie się
odtąd nic płacić ani pobierać, lecz będzie udzielane bezpłatnie i nie będzie odmawiane.

37. Jeśli ktoś posiada od nas ziemię na zasadzie dzierżenia jako
socagium, lub jako burgagium, od kogoś innego zaś posiada jako
lenno rycerskie ziemię, my nie będziemy mieli prawa do sprawowania opieki nad spadkobiercą, ani nad ziemią jego, która należy do lenna kogoś innego, z racji wspomnianej dzierżawy, socagium lub burgagium; nie będziemy również posiadać prawa opieki nad wspomnianą dzierżawą socagium lub burgagium z wyjątkiem przypadku, gdy z dzierżawą tą związany jest obowiązek służby rycerskiej. Nie będziemy również mieli prawa do opieki nad spadkobiercą lub ziemią czyjąś, którą tenże posiada od kogoś innego, jako lenno rycerskie, z racji jakiej ś posiadłości, na prawie parvae sergenteriae, którą ma od nas w zamian za obowiązek
dostarczania nam sztyletów, strzał lub podobnych produktów.

38. Żaden baliw nie będzie odtąd nikogo stawiał pod sąd,
jedynie na podstawie swego własnego uznania bez powołania
godnych zaufania świadków.

39. Żaden człowiek wolny nie może być pojmany ani
uwięziony, pozbawiony mienia, wyjęty spod prawa, wygnany lub w jakikolwiek sposób ciemiężony i ani przeciwko niemu nie wystąpimy, ani nikogo nie wyślemy inaczej, aniżeli na mocy prawomocnego wyroku wydanego przez jemu równych według prawa krajowego.

40. Nikomu nie sprzedamy, nie zaprzeczymy i nie odroczymy, ani prawa ani wymiaru sprawiedliwości.

41. Niechaj wszyscy kupcy celem dokonywania kupna i
sprzedaży towarów mają prawo swobodnego i bezpiecznego
wyjazdu z Anglii i wjazdu do Anglii oraz przebywania i
podróżowania po Anglii zarówno na ładzie, jak i na morzu według
dawnych sprawiedliwych zwyczajów, bez żadnych nieprawnych
opłat, z wyjątkiem czasu wojny i jeśli pochodzą z kraju
znajdującego się w wojnie z nami; a jeśli tacy znajdą się w naszym
królestwie na początku wojny, winni być zatrzymani bez szkody dla
ich osób i mienia do tego czasu, dopóki my lub nasz najwyższy
justycjariusz nie dowiemy się, w jaki sposób traktowani są kupcy z
naszego królestwa, którzy w owym właśnie czasie znaj dowali się w
kraju prowadzącym wojnę z nami; a jeśli nasi są tam bezpieczni,
wówczas i ci zażywać będą bezpieczeństwa w naszym królestwie.

42. Każdemu wolno odtąd wyjeżdżać swobodnie i bezpiecznie
z naszego królestwa i powracać do niego lądem lub morzem z
zastrzeżeniem, iż dochowuje on wierności wobec naszej osoby, z
wyjątkiem okresu wojny przez pewien krótki czas z uwagi na dobro
ogólne królestwa oraz z wyjątkiem uwięzionych i wyjętych spod
prawa na mocy ustawy królestwa, jak również poddanych kraju
prowadzącego z nami wojnę i kupców, z którymi ma się
postępować, tak jak wyżej powiedziano.

43. Jeśli ktoś posiada ziemię z okręgu - eskaeta, jako
mianowicie z kluczy Wallimgford, Nottingham, Boulogne, Lancaster, lub z innych znajdujących się w naszych rękach będących baroniami i umrze, wówczas jego spadkobierca nie będzie płacił nam innego relevium, ani nie będzie wykonywał na naszą rzecz żadnej innejpowinności, aniżeliby to spełniał dla barona gdyby owa baronia pozostawała w ręku barona, a my będziemy nią władali w taki sposób w jaki to czynił sam baron.

44. Ludzie zamieszkujący poza obrębem lasu królewskiego nie
będą obowiązani stawać przed naszymi sędziami leśnymi na
pospolite wezwanie, chyba że sami są stroną w sprawie lub
poręczycielami kogokolwiek, kto odpowiada za leśne przestępstwa.

45. Sędziów, konstabli, szeryfów i baliwów będziemy mianowali tylko spośród takich ludzi, którym znane są prawa królestwa i którzy sumiennie zechcą ich przestrzegać.

46. Wszyscy baronowie, którzy ufundowali opactwa, na co posiadaj przywileje królów Anglii lub od dawna uznawane prawo posiadania opiekę, jako sprawować powinni.

47. Wszystkie lasy, które za naszego panowania zostały
poddane prawu leśnemu, mają być natychmiast od niego uwolnione,
a to samo ma dotyczyć brzegów rzek, nad którymi za naszego
panowania ograniczono użytkowanie.

48. Wszystkie złe zwyczaje łączące się z lasami, gajami ze
zwierzyną łowną oraz związane z leśniczymi i łowczymi, szeryfami i ich personelem, brzegami rzek i rybackimi winne być niezwłocznie zbadane w każdym hrabstwie przez dwunastu zaprzysiężonych rycerzy z tegoż hrabstwa wybranych przez uczciwych ludzi z tegoż hrabstwa, a w ciągu czterdziestu dni po dokonaniu dochodzeń mają zostać
całkowicie i bezpowrotnie przez nich usunięte z tym abyśmy o tym
wcześniej zostali uprzedzeni, a w razie naszej nieobecności w kraju
nasz justycjariusz.

49. Natychmiast wydamy wszystkich zakładników i wszystkie
pisemne poręki, które dobrowolnie złożyli nam Anglicy celem
zabezpieczenia pokoju i wiernej służby.

50. Całkowicie wyrugujemy z urzędów następujących krewnych Gerarda de Athyes, ażeby na przyszłość nie piastowali żadnej godności w Anglii; Engelarda de
Cygony, Andrzeja, Piotra, Gyolma de Cygony, Godfryda
de Martinny i jego braci, Filipa syna Marka i jego braci,
Godfryda, jego wnuka oraz całe ich potomstwo.

51. A natychmiast po ustanowieniu pokoju usu-
niemy z królestwa wszystkich cudzoziemskich rycerzy, ku-
szników, drużynników i zaciężnych, którzy przybyli z bro-
nią i wierzchowcami na szkodę królestwa.

52. Jeśli ktoś był przez nas pozbawiony ziem, bez
prawomocnego wyroku równych mu, swoich ziomków, swobód lub
praw, my natychmiast mu je przywrócimy, a jeżeli by z tego
powodu wynikł jakiś spór, to niechaj on zostanie rostrzygnięty przez wyrok dwudziestu pięciu baronów, o których wzmiankuje się niżej gdzie mowa o zabezpieczeniu pokoju; odnośnie zaś tego
wszystkiego, czego ktokolwiek został pozbawiony, bez prawomocnego wyroku równych sobie, przez króla Henryka, ojca naszego
króla Ryszarda brata naszego odnośnie tego, co posiadamy w naszych rękach lub czem inni rozporządzają pod naszą gwarancją, my otrzymamy zwłokę, aż do końca terminu ustalonego dla przyjmujących krzyż z wyjątkiem tych spraw, w których już wszczął się proces, albo już wdrożono śledztwo z naszego rozkazu, przed przyjęciem przez nas krzyża; kiedy zaś powrócimy z naszej pielgrzymki, albo jeśli się tak zdarzy, że zaniechamy naszej wyprawy, natychmiast wymierzymy w tych sprawach pełną sprawiedliwość.

53. Tę samą zwłokę, otrzymamy i w podobny sposób postąpimy odnośnie co do wymierzania sprawiedliwości w sprawie lasów, mających być wyjętymi spod prawa leśnego lub mających pozostać pod nim, które ojciec nasz, Henryk lub brat nasz, Ryszard poddali prawu leśnemu i w sprawie opieki nad ziemiami, które należą do lenna kogoś innego, którą to opiekę mieliśmy aż dotąd, a racji lenna, które ktoś posiadł od nas na prawie rycerskim i w sprawie opactw, które założone zostały na obszarze innego, a nie
naszego lenna, wobec których senior lenna uważa, że posiada
prawa; skoro powrócimy lub zaniechamy naszej wyprawy,
natychmiast wymierzymy we wszystkich tych sprawach całkowitą
sprawiedliwość.

54. Nikt nie będzie pojmany ani uwięziony, na podstawie
oskarżenia kobiety o spowodowanie śmierci kogoś innego, aniżeli
jej własnego męża.

55. Wszystkie opłaty, które niesprawiedliwie i wbrew prawu krajowemu zostały nam zapłacone i wszystkie kary nałożone niesłusznie i wbrew prawu krajowemu, będą umorzone lub rozstrzygnięte wedle wyroku dwudziestu pięciu baronów, o których będzie wzmianka poniżej, gdzie jest mowa o zabezpieczeniu pokoju lub wedle wyroku większej części tychże baronów wraz ze wspomnianym
Stefanem, arcybiskupem z Cantebury, jeżeli będzie mógł być
obecnym i z innymi, których zechce wraz ze sobą do tej sprawy
powołać; gdyby zaś nie mógł być obecny, to jednak sprawa będzie
się toczyć bez jego udziału w ten sposób, że jeśli część spośród
wspomnianych dwudziestu pięciu baronów będzie miała podobny proces, będą oni odsunięci od udziału w sądzie w tej sprawie i na
ich miejsce spośród pozostałych z tychże dwudziestu pięciu będą
przedstawieni inni, wybrani i zaprzysiężeni do przeprowadzania tej
sprawy.

56. Jeśli wyrugowaliśmy Walijczyków z ziemi lub
ograniczyliśmy ich w korzystaniu ze swobód lub innych
rzeczy bez prawomocnego wyroku równych im w Anglii
lub Walii, zostaną one natychmiast im zwrócone; jeśli zaś
powstanie w tej sprawie spór, wtedy ma stać się w marchii
walijskiej wedle wyroku równych im, w sprawie posiadłości angielskich, wedle prawa angielskiego, w sprawie posiadłości walijskich, wedle prawa walijskiego, w sprawie posiadłości w Marchii, wedle praw Marchii. Tak samo postąpią Walijczycy wobec nas i wobec naszych poddanych.

57. Zaś co do wszystkich posiadłości z których jakikolwiek
Walijczyk został ograbiony lub bez legalnego wyroku wydanego
przez równych sobie wypędzony przez króla Henryka, ojca naszego
lub przez króla Ryszarda, brata naszego, a które posiadamy w
rękach naszych, lub które posiadają inni za naszą poręką,
otrzymamy zwłokę aż do końca powszechnie uznawanego terminu
dla udających się na wyprawę krzyżową, za wyjątkiem tego, o co
już wszczął się spór albo już wdrożono śledztwo, z naszego
rozkazu, przed przyjęciem przez nas krzyża; kiedy zaś powrócimy z
naszej wyprawy lub jeśli przypadkiem zaniechamy naszej wyprawy
wówczas niezwłocznie wymierzymy w tych sprawach pełną
sprawiedliwość według praw Walijskich, lub praw krajów wyżej
wymienionych.

58. Uwolnimy natychmiast syna Lewelina i wszystkich zakładników z terenu Walii oraz wydamy dokumenty, które nam dostarczono celem zabezpieczenia pokoju.

59. W sprawach króla Szkocji Aleksandra, odnośnie uwolnienia jego sióstr i zakładników oraz jego wolnościami i prawami postąpimy tak jak postępujemy wobec pozostałych baronów naszych z terenu Anglii, o ile spisane układy zawarte z jego ojcem Wilhelmem, dawniejszym królem Szkocji nie stanowią inaczej, a nastąpi to na mocy rozstrzygnięcia wydanego przez sąd równych mu spośród naszej rady nadwornej.

60. Wszystkie zaś wymienione zwyczaje i wolności, o których
wyżej była mowa, a które uznaliśmy jako
wiążące nas i które zgodziliśmy się przestrzegać w naszym
królestwie w stosunku do naszych wasali, niechaj również będą
przestrzegane przez wszystkich naszych wasali w stosunku do ich
poddanych.

61. Skoro zaś my, na chwalę Bogu i dla ulepszenia naszego królestwa oraz w celu skuteczniejszego uśmierzenia sporu powstałego między nami i naszymi baronami, udzieliliśmy tych wszystkich wyżej wymienionych przywilejów, pragnąc by cieszyły się one pełną i trwałą mocą po wieczne czasy, dajemy im i udzielamy następującej
gwarancji, opatrzonej naszym podpisem: mianowicie niechaj baronowie wybiorą według życzenia dwudziestu pięciu baronów z królestwa, którzy ze wszystkich sił winni przestrzegać, baczyć oraz czuwać nad przestrzeganiem pokoju i swobód, których im udzieliliśmy i tym niniejszym przywilejem naszym potwierdziliśmy, w szczególności w
taki mianowicie sposób, że jeśli my albo nasz justycjariusz, albo
baliwowie nasi, albo którykolwiek z naszych dworzan w
czymkolwiek względem kogoś zawinimy, lub naruszymy któryś z warunków pokoju względnie gwarancji i o naruszeniu tym dowiedzą się czterej z wymienionych wyżej dwudziestu pięciu baronów, wówczas ci czterej baronowie winni zgłosić się do nas lub naszego justycjariusza, gdybyśmy się znajdowali poza granicami kraju i przedstawić nam nadużycie, a następnie winni prosić nas, byśmy owe nadużycie kazali bezzwłocznie naprawić. A jeśli my nie naprawimy nadużycia, albo jeżeli w wypadku naszej nieobecności nasz justycjariusz nie naprawi go w ciągu czterdziestu dni licząc od czasu, kiedy to nadużycie zostało przedstawione nam, względnie w przypadku naszej nieobecności naszemu justycjariuszowi, wówczas wspomniani czterej baronowie przedłożą ową sprawę reszcie owych dwudziestu pięciu baronów i ci wraz z ogółem mieszkańców całego kraju będą nas przymuszać i cisnąć wszelkimi dostępnymi dla nich sposobami, a mianowicie przez zabór zamków, ziem, posiadłości i inne dostępne im środki, dopóki wedle ich orzeczenia nie zostanie naprawione nadużycie, przy czym winna być zachowana nietykalność naszej osoby, naszej królowej i dzieci naszych; a kiedy to zostanie naprawione, winni nam okazywać posłuszeństwo, jak to uprzednio czynili. A jeśli którykolwiek mieszkaniec kraju może zechce złożyć przysięgę, że dla wykonania tego wszystkiego będzie posłuszny rozkazom wyżej wymienionych dwudziestu pięciu baronów i że będzie wraz z nimi nas uciskał w miarę swoich możliwości to my otwarcie i
dobrowolnie pozwalamy na złożenie takiej przysięgi każdemu kto
zechce złożyć taką przysięgę i nigdy nikomu nie będziemy
wzbraniać takiej przysięgi. Zaś wszystkich mieszkańców, którzy nie
będą chcieli dobrowolnie złożyć przysięgi dwudziestu pięciu
baronom by wraz z nimi nas przymuszali i uciskali sami przymusimy ich naszym rozkazem do złożenia takiej przysięgi jak powyżej powiedziano. A jeśli umrze któryś z dwudziestu pięciu baronów, lub opuści królestwo, lub zaistnieją inne przeszkody w wypełnieniu wyżej wspomnianych obowiązków wówczas pozostali spośród dwudziestu pięciu baronów powinni wybrać według własnego uznania następcę na jego miejsce, który w podobny
sposób jak inni baronowie złoży przysięgę. We wszystkich zaś
czynnościach, które poleca się owym dwudziestu pięciu baronom
jeśli będą oni wszyscy obecni i w jakiejkolwiek sprawie wyniknie
spór między nimi lub jeśli część z nich otrzymawszy wezwanie
do stawienia się nie zechce, lub nie będzie mogła stawić się, to
wówczas to co większość obecnych postanowiła i nakazała niechaj
będzie uważane za postanowione i uchwalone tak jak gdyby na to
wszyscy dwudziestu pięciu zgodzili się. A wyżej wymienieni
dwudziestu pięciu przysięgną, że wiernie dochowywać będą to
wszystko co uprzednio określono i że ze wszystkich sił swoich
starać się będą by tego przestrzegano. A my ani sami, ani też za
pośrednictwem nikogo innego nie będziemy żądać niczego takiego
przez co by którekolwiek z tych nadań i swobód zostało uchylone
lub umniejszone; a gdyby postawiono takie żądanie, to ma być
uznane za niebyłe i nieważne i ani my sami, ani też za pośrednictwem nikogo innego z tego nie skorzystamy.

62. A wszystkie niechęci, nienawiści i gniewy, powstałe pomiędzy nami a naszymi wasalami i duchownymi i świeckimi, od czasów niezgody całkowicie odpuszczamy i przebaczamy. Prócz tego wszystkie wykroczenia, uczynione z powodu tej niezgody w czasie od Wielkiej Nocy szesnastego roku naszego panowania aż do dnia przywrócenia pokoju w zupełności odpuszczamy wszystkim tak duchownym jak i świeckim i o ile to dotyczy naszej osoby w zupełności przebaczamy. A prócz tego rozkazujemy wystawić im otwarte listy, w sprawie gwarancji i wyżej wymienionych przywilej ów, zaświadczone przez pana Stefana, arcybiskupa z Canterbury, pana Henryka arcybiskupa dublińskiego, przez wyżej wymienionych biskupów oraz magistra Pandulfa.

63. Dlatego też pragniemy i stanowczo rozkazujemy ażeby Kościół angielski był wolny i aby ludzie w królestwie naszym cieszyli się wszystkimi wyżej wymienionymi swobodami, prawami i przywilejami, należycie i w pokoju, w sposób wolny i niezakłócony, całkowicie i niepodzielnie dla siebie i dla swoich potomków, z naszej woli i woli naszych następców we wszystkim, wszędzie i po wsze czasy, jak to wyżej powiedziano. Tak z naszej strony jak i ze strony baronów zaprzysiężone, że wszystko to, co wyżej wymieniono będzie przestrzegane w dobrej wierze i bez podstępu. Świadkami byli wymienieni i wielu innych. Dano ręką naszą na łące, zwanej Runnymede, pomiędzy Windsorem a Staines, dnia piętnastego czerwca roku panowania naszego siedemnastego.

Pisałem, że to obszerny jest tekst smile.gif
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #6

     
carantuhill
 

Bieskidnik
*********
Grupa: Użytkownik
Postów: 6.519
Nr użytkownika: 12.703

WOJCIECH
Stopień akademicki: Utytu³owany:)
Zawód: pathfinder
 
 
post 18/02/2006, 20:32 Quote Post

ciekawy dokument i to wydany podobno w mrocznym średniowieczu....
 
User is online!  PMMini ProfileEmail Poster Post #7

     
Rommel 100
 

Antynazista
*********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.782
Nr użytkownika: 9.466

Stopień akademicki: Mgr
Zawód: Matematyk
 
 
post 18/02/2006, 21:18 Quote Post

Skąd ty wziąłeś ten tekst blink.gif
 
User is offline  PMMini Profile Post #8

     
gabciak
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 10
Nr użytkownika: 14.406

Zawód: uczennica LO
 
 
post 18/02/2006, 21:44 Quote Post

bardzo bardzo bardzo Ci dziękuję... bez tego niemożliwe było napisanie mojego zadania. WIELKIE DZIĘKI!!!! rolleyes.gif
P.S. wiedziałam,ze to jest takie długie...
 
User is offline  PMMini Profile Post #9

     
Belfer historyk
 

VIII ranga
********
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 3.525
Nr użytkownika: 8.375

Pawel
Stopień akademicki: posiadam
Zawód: patrz nick
 
 
post 18/02/2006, 23:29 Quote Post

Rommel =>tekst wziąłem ze strony historicusa kiedy jeszcze można było ściągać z niej teksty źródłowe.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #10

     
Caroline
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 4
Nr użytkownika: 38.612

Zawód: student
 
 
post 11/12/2007, 18:08 Quote Post

Czy moglibyście podać mi kilka książek o Wielkiej Karcie Swobód? Robie prezentacje zaliczeniową na ten temat ale najpierw muszę podać bibliografię...
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #11

     
paulus
 

VI ranga
******
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 1.252
Nr użytkownika: 8.564

 
 
post 11/12/2007, 18:30 Quote Post

Trzy najwazniejsze.
http://www.amazon.com/Magna-Carta-J-C-Holt...97394046&sr=1-2
http://www.amazon.com/1215-Magna-Carta-Dan...97394046&sr=1-1
http://www.amazon.com/Magna-Carta-Ralph-Tu...7394046&sr=1-12
Ponadto jest mnostwo artykulow na temat MK po angielsku ale nie wiem czy Cie interesuja.

Pozdr.
 
User is offline  PMMini Profile Post #12

     
Godfather
 

III ranga
***
Grupa: Użytkownik
Postów: 252
Nr użytkownika: 19.621

Michal
Stopień akademicki: mgr prawa
Zawód: aplikant
 
 
post 12/12/2007, 7:13 Quote Post

Sądzę, że prace anglojęzyczne mogłyby zaciemniać obraz. Osobiście żadnej z nich nie czytałem, ale na ćwiczeniach z historii prawa publicznego prowadzący bardzo najeżdżał na uczonych angielskich za przecenianie roli MCL. Chcą oni byśmy wierzyli, że u nich w XIII wieku były już tak bardzo rozwinięte wolności osobiste, a to przecież nic innego jak przywilej dla baronów, wywalczony po wiekach silnej władzy monarszej, prezentowanej dotychczas przez władców angielskich. Baronowie wykorzystali nawarstwienie się problemów korony i oto mamy- kontrolę króla przez baronów w postaci prawa oporu.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #13

     
paulus
 

VI ranga
******
Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 1.252
Nr użytkownika: 8.564

 
 
post 12/12/2007, 15:03 Quote Post

[..] Sądzę, że prace anglojęzyczne mogłyby zaciemniać obraz [..]

Podalem w szczegolnosci te prace, ktore "rozjasniaja" obraz. Pozycje te przedstwaiaja bardzo krytyczna ocene MK co moze potwierdzac opinie wykladowcy.

Pozdr.
 
User is offline  PMMini Profile Post #14

     
Caroline
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 4
Nr użytkownika: 38.612

Zawód: student
 
 
post 12/12/2007, 15:04 Quote Post

Dziękuję bardzo, ale nie o to dokładnie mi chodziło.
Udało mi się jednak trochę znaleźć w katalogach bibliotecznych... Teraz pozostaje tylko zrobić prezentacje. Mam zdjęcia, tekst MCL i ogólny zarys historyczny. Macie może pomysł co jeszcze mogę dodać?
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #15

2 Strony  1 2 > 
1 Użytkowników czyta ten temat (1 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:


Topic Options
Reply to this topicStart new topic

 

 
Copyright © 2003 - 2018 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej