Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Arabskie budownictwo (wnętrza),
     
Amias
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 1
Nr użytkownika: 104.861

Emilia Duda
Zawód: Student
 
 
post 11/06/2019, 17:32 Quote Post

Witajcie, interesuje mnie temat wnętrz pałacowych w budownictwie arabskim, zwłaszcza z okolic XIV wieku (choć informacjami o dawniejszych wystrojach wnętrz również nie pogardzę, jeśli tylko ktoś ma taką wiedzę).
Plany budowli i ornamenty wykorzystywane w tym okresie są mi znane, ale za nic w świecie nie mogę dotrzeć do żadnych dobrych źródeł dotyczących wystroju (rodzaje mebli, jak urządzone były sypialnie i inne pomieszczenia itp.)
Z góry bardzo dziękuję za pomoc!
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #1

     
wysoki
 

X ranga
**********
Grupa: Moderatorzy
Postów: 16.769
Nr użytkownika: 72.513

Rafal Mazur
Stopień akademicki: magazynier
 
 
post 11/06/2019, 18:23 Quote Post

Na początek, aby "rozkręcić" temat wink.gif podrzucę cytat z ospreya Rycerz z Outremer 1187-1344, s. 21. Opis co prawda dotyczy domu średniozamożnego mieszczaństwa z Kairu z XII w., ale za to jest dosyć dokładny:

QUOTE
Wyposażono go w główne wejście oraz „tajne drzwi” od zamkniętego podwórza, jak również oddzielne izby mieszkalne dla kobiet i zagrodę dla bydła. W odróżnieniu od nieruchomości po drugiej stronie ulicy, nie posiadał własnej studni lub koła napędzanego wodą, lecz wyposażono go w kuchnie i wieżę wiatrową zapewniającą wentylację.
Drzwi wejściowe wykonano z drewna dobrej jakości, hol wejściowy wyłożono marmurem i mieściły się tam ławki dla odwiedzających. Dalej znajdował się korytarz, a następnie dwa pokoje gościnne naprzeciwko siebie, każdy z rzeźbionymi składanymi drzwiami. Jeden z nich posiadał rzeźbione panele drewniane, dużą szafę i wieżę wentylacyjną łapiącą wiatr z własnymi rzeźbionymi drzwiami, jak również wannę do mycia ze złoconym frontem, podczas gdy reszta ścian i podłogi była wyłożona marmurem, a sufit pomalowano „farbą olejną zgodnie ze stylem syryjskim”. Drugi pokój gościnny był bardzo podobny poza wanną, która została wykonana z wielokolorowego marmuru. Dwie kryte sofy lub ławki prawdopodobnie znajdowały się właśnie w tych pokojach. Dziedziniec wyposażony był w marmurową fontannę, podczas gdy podłoga i ściany ponownie były wyłożone marmurowymi panelami. Dziedziniec można było opuścić przez niewielkie pokoiki, z których każdy posiadał rzeźbione drzwi drewniane. Kuchnia i łazienka, wyłożone marmurem i z pokrytą stiukami kopułą, były również połączone z dziedzińcem, z którego na balkony prowadziły wykute w kamieniu schody. Powyżej znajdowała się zdobiona stiukami galeria, przy czym na górne piętro wchodziło się kamiennymi schodami w niewielkim korytarzu. To górne piętro składało się z trzech izb mieszkalnych, każda miała własne drzwi, pokoje do mycia oraz „inne wyposażenie”. Dach wyposażono w niski murek oraz drewnianą balustradę naokoło szczytu schodów, a dom posiadał własne ujście wody do miejskiego systemu kanalizacyjnego.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #2

     
dammy
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 848
Nr użytkownika: 99.933

Adam Marks
Zawód: wiele zawodow
 
 
post 16/07/2019, 11:54 Quote Post

A teraz ode mnie. Janine i Dominique Sordel "Cywilizacja Islamu" str.306-307:
"Wg tego tekstu wezyr "rozkazał we wszystkich miejscach, korytarzach i pasażach pałacu zgromadzić ludzi w pełnym uzbrojeniu, pokryć wszystkie budynki kobiercami i ozdobić je. Osobiście zajmował się nadzorowaniem wykonania tego wszystkiego aż do ostatniego szczegółu. Liczba zawieszonych kotar wynosiła wg notatki sporządzonej przez nadzorcę magazynu dywanów trzydzieści osiem tysięcy; były to kotary z jedwabiu ze złoconymi deseniami przedstawiającymi puchary, figury wielbłądów, słoni i drapieżnych zwierząt. Liczba wyhaftowanych motywami kaligrafii artystycznej kotar jedwabnych sięgała dwudziestu pięciu tysięcy pięciuset sztuk; pochodziły one z Chin, z Armenii i z Wasitu, były też tapiserie z deseniami, kotary haftowane z Dabiku i jeszcze inne. Tkanin oznaczonych imionami kalifów Al-Mamuna, Al-Mutasima, Al-Wasika, Al-Muwatakkila, Al-Mutazza i Al-Muktafiego było osiem tysięcy, reszta z nazwiskami innych władców. Wielkich i małych kobierców rozpostarto dwadzieścia dwa tysiące (...) Ponadto przygotowano setkę pokoi gościnnych z ozdobami z grubego jedwabiu w desenie i z kobiercami. Wszędzie były kanały, w których płynęła woda. Roztoczono wszystko, co było w skarbcach pięknego ze złota, srebra, kosztownych kamieni, pereł i drogocennych przedmiotów zrobionych z drzewa tekowego (...)
(...) Z kolei wprowadzono ich do pałacu zwanego rajskim, gdzie znajdowały się osobliwości i tkaniny o wielokolorowych wzorach w ilości przekraczającej możliwości ich zliczenia, a na korytarzach wisiało pięć tysięcy pozłacanych pancerzy. Następnie prowadzono ich przez długi pasaż liczący ponad trzysta łokci, po bokach którego widniało dziesięć tysięcy tarcz, metalowych kasków, kolczug, pancerzy, zdobionych kołczanów i łuków...


To streszczenie relacji z audiencji wysłanników bizantyjskich na dworze kalifa Al-Muktadira w 917 roku. Dodam też od siebie fakt, że w najbardziej zamożnych rezydencjach istniały zbiorniki na rtęć i Arabowie przejawiali niekiedy zadziwiającą skłonność do różowego koloru.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #3

 
1 Użytkowników czyta ten temat (1 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:


Topic Options
Reply to this topicStart new topic

 

 
Copyright © 2003 - 2019 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej