Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
Zdarzenia kalendarza
Zmarł Henryk IV Wierny (Publiczne wydarzenie)
piotpal
Data wydarzenia: 22 Styczeń 2006 kończy się 10/11/2025, 23:59 (Powtarzające się wydarzenie)

Grupa: Przyjaciel forum
Postów: 1.255
Dołączył: 16/07/2005, 11:44
* 22 stycznia 1324 zmarł Henryk IV Wierny (ur. 1291 lub 1292 - 1324), książę żagański i głogowski. Był najstarszym synem Henryka I (III) głogowskiego. W latach 1321-1323 toczył walki o utrzymanie Wielkopolski z Władysławem Łokietkiem, którą wcześniej utracił na jego rzecz. Szukając poparcia króla czeskiego Jana Luksemburskiego złożył mu hołd ze swych ziem w 1329 r. W 1332 r. utracił resztę Wielkopolski, którą jeszcze posiadał. [Belfer historyk]
1879: bitwa pod Rorke's Drift (Publiczne wydarzenie)
Net_Skater
Data wydarzenia: 22 Styczeń 2019 (Zdarzenie jednodniowe)

Grupa: Supermoderator
Postów: 3.896
Dołączył: 26/10/2004, 17:13
Bitwa koło stacji Rorke’s Drift – starcie zbrojne w dniu 22 stycznia 1879 roku pomiędzy 139 Brytyjczykami a grupą 4000 Zulusów
Rorke’s Drift była brytyjską stacją misyjną w Natalu (Południowa Afryka).
W roku 1843 obszar Natalu został formalnie zaanektowany przez Wielką Brytanię. Dla Brytyjczyków olbrzymim zagrożeniem tych posiadłości stało się potężne zmilitaryzowane państwo Zulusów. W styczniu 1879 r. angielskie grupy kolonialne wtargnęły z Natalu do kraju Zulusów, gdzie panował król Cetshwayo. W bitwie pod Isandhlwaną stoczonej dnia 22 stycznia 1879 r. Brytyjczycy ponieśli olbrzymią klęskę tracąc w masakrze 1 300 ludzi. Część oddziałów zuluskich, które nie ruszyły do bitwy pod Isandlhwana, składające się z żonatych, doświadczonych wojowników pod wodzą induna Zibhebhu kaMaphitha miały obejść miejsce toczącej się bitwy i odciąć Brytyjczykom drogę do małej stacji misyjnej Rorke’s Drift. Były to pułki uThulwana, uDlobo, iNdlondlo i iNdluyengw. Doszły do rzeczki Manzimnyama po drodze rozbijając pojedyncze grupki uciekinierów z bitwy. W czasie jednej z takich potyczek Zibhebhy kaMaphitha został ranny i dowodzenie przejął młodszy brat króla Cetshwayo, Dabulamanzi kaMpande, wódz agresywny, żądny sławy i nieostrożny, jak też niedoświadczony w dowodzeniu. Postanowił sforsować rzekę Buffalo, splądrować przygraniczne tereny i zająć stację Rorke’s Drift, z małym garnizonem i dużymi zapasami, co było złamaniem rozkazu króla, który zabronił ataku na terytorium brytyjskiego Natalu[1]. Dowódcą sił brytyjskich w stacji Rorke’s Drift był mjr Henry Spalding, który jednak przed atakiem wyjechał do miejscowości Helpmekaar, aby wyjaśnić sprawę opóźnienia przybycia posiłków, o które wnioskował. Przed odjazdem wyznaczył na dowódcę por. saperów Johna Rouse Merriot Charda.
Tego samego dnia (22 stycznia) pod Rorke’s Drift podeszły pierwsze oddziały Zulusów z pułku iNdluyengwe liczące ok. 600 ludzi. Ich atak został jednak dość łatwo odparty. Ok. godz. 15:00 przybyły pozostałe siły Zulusów i stacja została ponownie zaatakowana, tym razem przez grupę 4 000 wojowników zuluskich z okrzykiem wojennym „Usuthu!” na ustach. Wtedy któryś z brytyjskich żołnierzy miał krzyknąć „Nadchodzą! Czarni jak smoła i gęści jak trawa”. Nieliczni Zulusi uzbrojeni byli w broń palną, nie posiadali jednak odpowiedniego przeszkolenia strzeleckiego. Większość jednak posiadała wielkie włócznie bojowe (isihlangu). Ich barwa zdradzała przynależność do danego regimentu.
Stacja misyjna obsadzona była siłami 139 żołnierzy (częściowo chorymi lub członkami korpusu inżynieryjnego). Brytyjczykami dowodzili porucznicy Chard i Bromhead. Po trwającej 10 godzin walce Zulusi stracili 550 wojowników, po czym się wycofali. Straty brytyjskie wyniosły 17 zabitych i 15 rannych.
Krzyże Wiktorii
Za udział w bitwie jedenastu żołnierzy nagrodzono Krzyżami Wiktorii, najwyższym odznaczeniem w Wielkiej Brytanii przyznawanym za odwagę w obliczu wroga. Jest to największa w historii tego odznaczenia liczba krzyży nadanych jednego dnia żołnierzom biorącym udział w walkach. Pewną przyczyną nadania tak wielu odznaczeń było też to, że tuż po klęsce pod Isandhlwaną Brytyjczycy nie poddali się panice i zapomnieli o poprzedniej walce. Dla porównania: w bitwie powietrznej o Wielką Brytanię lub podczas D-Day nadano zaledwie po jednym krzyżu Wiktorii.
Królowa Wiktoria po bitwie rzekła znamienne słowa „The Defence of Rorke’s Drift is immortal”, w tłumaczeniu na polski „Obrona Rorke’s Drift jest nieśmiertelna” .
https://www.youtube.com/watch?v=P2iLTldsyNE
1949: urodzil sie Steve Perry (Publiczne wydarzenie)
Net_Skater
Data wydarzenia: 22 Styczeń 2019 (Zdarzenie jednodniowe)

Grupa: Supermoderator
Postów: 3.896
Dołączył: 26/10/2004, 17:13
Stephen Ray Perry (ur. 22 stycznia 1949 roku w Hanford, Kalifornia) – amerykański artysta muzyczny. W latach 1978-1987 i 1995-1998 był wokalistą zespołu Journey, miał także krótką karierę solową.
W 1985 roku wziął udział w nagraniu charytatywnej piosenki We Are the World.
Perry zajmuje 76 miejsce na liście 100 najlepszych piosenkarzy wszech czasów, przygotowanej przez magazyn Rolling Stone. W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 28. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader.

Perry jest znany ze swojego zakresu wokalnego, tenor, który rozciąga się od F # 2 do A5. Głos Perry'ego został opisany jako "wysoki" tenor altino '[z tonem] pomiędzy Sam Cooke i Arethą Franklin. Gitarzysta grupy Queen, Brian May powiedział: "Perry jest naprawdę świetlistym piosenkarzem, moim zdaniem - głosem jeden na milion". Wykonawca, producent i były sędzia programu TV American Idol oraz muzyk sesyjny "Journey" Randy Jackson, okreslil Perry'ego jako "złoty głos" i wyraził opinię, że "poza Robertem Plantem, nie ma wokalisty w rocku, który nawet byłby bliski Steve'owi Perry'owi. Moc, zasięg, ton. Stworzył on własny styl, trochę z Everly Brothers, trochę z Led Zeppelin. Gitarzysta sesyjny Neal Schon porównał umiejętność Perry'ego z Arethą Franklin i zgodził się z twierdzeniem wokalisty Chrisa Jericho, że Perry "może być najlepszym wokalistą wszechczasów ". Greg Prato z AllMusic napisał: "Gdyby tylko jeden piosenkarz mial zostać wybrany jako najbardziej rozpoznawalny na scenie z lat 80., to musiałby to być Steve Perry z Journey." Kolega Prato, John Franck, pochwalił Perry'ego jako "wznoszący się, wieloryb głos ". Steve Perry został wybrany do grona dziesięciu najlepszych piosenkarzy rockowych wszechczasów w plebiscycie czytelników Classic Rock 2009. Magazyn Rolling Stone w rankingu w "The 100 Greatest Singers of All Time" sklasyfikowal go na 76 pozycji chwalac jego "umiejętności techniczne", a także jego "czysty ton i namiętną szczerość". Geoff Nicholls of Rhythm określił Perry'ego jako "prawdopodobnie najlepszego wokaliste swojego pokolenia".
https://www.youtube.com/watch?v=MxGEVIvSFeY
Urodziny
 
Copyright © 2003 - 2019 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej