Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
2 Strony  1 2 > 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Polacy w Rewolucji Październikowej, Ocena i wnioski
     
Ammianus_Marcellinus
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 848
Nr użytkownika: 50.193

Zawód: student
 
 
post 19/04/2011, 17:51 Quote Post

Witam,
Co o tym myślicie?
Film dokumentalny Bohdana Kosińskiego (ciekawa filmoteka, to tej co powiedział "uważam filmową pracę dokumentacyjną za równorzędną pracy historyka"):
http://www.youtube.com/watch?v=OMH-pMafF50&NR=1
http://www.youtube.com/watch?v=aSJ1jhDAzYY...=watch_response
To był dokument pt. "Czerwony - Rewolucyjny - Warszawski", potem nakręcił jeszcze o tym w "Z Księgi Polaków".
Czy ci sami "Polacy" walczyli w wojnie polsko-bolszewickiej po stronie Lenina?
Jak dzisiaj historia może ich ocenić i czy wiele ich różni od swoich następców?
osoby: Feliks Edmundowicz Dzierżyński, Wiaczesław Mienżynski, Andriej Januariewicz Wyszynski, Stanisław Kosior, Józef Kosior.
Takie na razie znalazłem źródła:
1. Księga Polaków uczestników Rewolucji Październikowej 1917-1920; biografie-Lidia Kalestyńska; Aleksander Kochański; Wiesława Toporowicz.
2. UDZIAŁ POLAKÓW W REWOLUCJI PAŹDZIERNIKOWEJ-W. Najdus
3. Polacy w rewolucji październikowej (luty-październik 1917 r.)-Aleksander Manusiewicz
4. Polacy w Rewolucji Październikowej i wojnie domowej na Ukrainie, 1917-1920-Paweł Kaleniczenko
5. REWOLUCJA PAŹDZIERNIKOWA -POLACY W REWOLUCJI- SIWY
6. Rewolucja Październikowa 1917 roku w Rosji a Europa, Polska i Polacy : publikacja na konferencję naukową, związaną z siedemdziesięcioleciem Wielkiej Rewolucji Październikowej 1917 roku w Rosji zorganizowaną przez Katedrę Historii i Wiedzy o Społeczeństwie Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy w dniach 16-17 marca 1988 roku
7. Rewolucja Październikowa : Polska-Polacy-Wiesława Toporowicz
8. Prasa polska w Rosji w dobie wojny i rewolucji 1915-1919-Andrzej Ślisz
9. Encyklopedia Rewolucji Październikowej -L. Bazylow
10. REWOLUCJA PAŹDZIERNIKOWA A POLSKA Tych Holzer
11. Rewolucja październikowa a Polska : rozprawy i studia-Tadeusza Cieślaka i Leona Grosfelda
12. Wielka socjalistyczna rewolucja październikowa a Polska- Henryk Jabłoński, Adam Kruczkowski.
13. Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa a Polska-A. Manusewicz (Manuševič, Aleksandr Jakovlevič).
14. Rewolucja październikowa a Polska-Jan Kancewicz.
15. Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa a rozwój światowego systemu socjalistycznego-Marianna Strzyżewska].
Jakby ktoś znał ciekawsze pozycje literackie to proszę o dodanie.

Pozdrawiam

P.s. Zobaczcie
http://ortografia4.appspot.com/wiki/Towarz...sko-Radzieckiej
(czy nie znano ortografii)
http://info.wiadomosci.gazeta.pl/szukaj/wi...%BAdziernikowej
http://wn.com/Gwardzista100
http://www.youtube.com/watch?v=L7XpOwCxOb4&feature=related
(ciekawy film smile.gif)

Jak można było dopuścić do tego by Polaków-komunistów włączyć do Związku Wojskowego Polaków byłych żołnierzy Armii Carskiej, których uzbrojono w I KP i nie powstrzymano przed agitacja i dezercją przejściem do Armii Czerwonej. Dzięki temu wykształtowały się tam takiej osoby jak ww. czy K. Świerczewski, którzy stali się kadrą wysokiego szczebla w Ludowym Wojsku Polskim walcząc o wolność i sprawiedliwość Nowej Polski. Nieprzyjemne były tego konsekwencje.
A mogło nie dojść do rewolucji rosyjskiej gdy Car nie wprowadził (realnie wdrożył) zniesienie poddaństwa chłopów i uiszczenia przymusowych dóbr np. w zbożu szczególnie podczas wojny oraz wprowadzenia reform rolnych np. od podziału gruntów użytkowych chłopów (zniesienie panującego w Rosji "średniowiecznego feudalizmu). Dla państwa i samego Cara to przecież niewiele lecz dla chłopów stanowiących max 90% społeczeństwa to dar. Jednak przez nieumyślność Dumy i nieudolnego Cara tak nieliczna grupa jakimi byli komuniści (przed rewolucją z początku liczyła 6 osócool.gif podłapała aktualne błędy i bolączki ludu obiecując fundamentalne zmiany kierując je głównie do większości społeczeństwa czyli "chłopstwa". Rezultaty można było przewidzieć. "Cała władza w ręce Rad!" smile.gif
Proszę Towarzysze
http://www.youtube.com/watch?v=ApWtgxL4MYk
http://www.youtube.com/watch?v=XWHz2lpbMn0
http://www.youtube.com/watch?v=tntA_4IoxbE
http://www.youtube.com/watch?v=ZraImXKuFuU
http://www.youtube.com/watch?v=Hu3co08ktlE
http://www.youtube.com/watch?v=facosqqJBX8
http://www.youtube.com/watch?v=vQLngqlIh0E
Да здравствует Красная Армия
Pozdrawiam
 
User is offline  PMMini Profile Post #1

     
Tadeusz Rawicz
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 15
Nr użytkownika: 102.263

Tadeusz Bia³ek
Stopień akademicki: in¿ynier
Zawód: kierownik Budowy
 
 
post 7/09/2017, 18:14 Quote Post

Interesuje mnie ten temat trochę pośrednio. Ale początki I Warszawskiego Rewolucyjnego Pułku to pułk rezerwowy Dywizji Strzelców Polskich -rok 1916-17. Do pułku rezerwowego wysyłano krnąbrnych i zbolszewiczonych żołnierzy polskich. W tej chwili nie mogę sie zbytnio rozwodzic na ten temat . Pełną historię Pułku załączę jutro
 
User is offline  PMMini Profile Post #2

     
Lord Mich
 

Capitaine
********
Grupa: Moderatorzy
Postów: 3.023
Nr użytkownika: 15.415

Michal Piekarski
Zawód: :)
 
 
post 7/09/2017, 18:29 Quote Post

Ja czekam, przyznam, że temat mnie zainteresował.

Pozdrawiam!
 
User is offline  PMMini Profile Post #3

     
Tadeusz Rawicz
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 15
Nr użytkownika: 102.263

Tadeusz Bia³ek
Stopień akademicki: in¿ynier
Zawód: kierownik Budowy
 
 
post 1/01/2018, 10:51 Quote Post

QUOTE(Lord Mich @ 7/09/2017, 18:29)
Ja czekam, przyznam, że temat mnie zainteresował.

Pozdrawiam!
*


Proszę o wybaczenie ale dopiero wróciłem z Białorusi

Pułk rezerwowy w Biełgorodzie
Naczelny Wódz AIR rozkazem z dn. 11 stycznia 1917 r pozwolił na przefomowanie Brygady Strzelców Polskich do rozmiarów dywizji. Rozkazem z dnia 21 -go lutego 1917 r. dowódca gen. ppor. Tadeusz Bylewski określił zakres rozbudowy dywizji i miejsca dyslokacji oddziałów. Batalion rezerwowy miał się formować w Biełgorodzie.
Gdy dywizja Strzelców Polskich wyruszyła na front do Płoskirowa w maju 1917r nowo mianowany dowódca gen A. Szymon (Symon?) , zastaje w pułkach ponadetatowe stany osobowe strzelców , co było spowodowane żywiołowym dążeniem wojskowych Polaków do przenoszenia się z armii rosyjskiej do jedynej , jak na razie, formacji polskiej . Stan osobowy Dywizji osiągnął wtedy 8 000 bagnetów i szabel . W dniu 16 czerwca Dywizja ukończyła szkolenie i wyrusza na front w Galicji w rejon Strusowa . Początkową lokalizację zmieniono w trakcie przejazdu i rozlokowano Dywizję w rejonie Husiatyna . Stany nadetatowe w pułkach zostały odesłane do Biełgorodu. Według zapisu w Dzienniku Bojowym Dywizji w rejon Husiatynia Dywizja została wysłana „celem wzmocnienia zdolności bojowej ” jednak prawdziwym powodem była agitacja bolszewicka z którą Dywizja zetknęła się już pierwszego dnia przyjazdu na front . Nieznani nikomu agitatorzy podający się za polskich komunistów szerzyli demoralizację , namawiając żołnierzy do oporu wobec oficerów w razie wysłania dywizji do boju . Niezdrowa dla Dywizji agitacja została szybko zażegnana dzięki energicznym działaniom kilku podoficerów , mówiąc krótko obito agitatorów i przegnano z terenu Dywizji , ale część żołnierzy 2 pułku strzelców polskich odmówiła wyjścia na front . Na nowym m.p. rozpoczęto oczyszczanie i wysyłanie niepewnych jednostek do pułku rezerwowego . Z pułków odesłano w sumie około 400 żołnierzy , którzy ulegli agitacji .
„…Etim katolikam , nie urożeńcam polskogo kraja , kanieczno nie doroga ideja oswobożdienija otczizny …” napisał w Dzienniku Bojowym szef sztabu Dywizji Rosjanin kpt. artylerii Kisielow .
Dywizja Strzelców Polskich wyruszyła na front w rejon wsi Kozówka , gdzie w dniach 6-7 lipca pruscy artylerzyści użyli pocisków z gazami trującymi.
Natomiast batalion rezerwowy rozrastał się liczebnie Ściągali do niego Polacy w większości żołnierze nie frontowi. Tu należy wyjaśnić , że jednostki rosyjskie wg składały się z żołnierzy frontowych(bojowych) i nie frontowych( pomocniczych). Żołnierze niefrontowi to w większości wozacy ,furmani, kowale, krawcy, kucharze , sanitariusze itp. czyli żołnierze pełniący funkcje raczej pomocnicze. Żołnierze ci po przyjęciu do Pułku Rezerwowego powinni byli być poddawani szkoleniu ,ale brak kadry podoficerskiej i oficerskiej ,pod koniec wojny , spowodował , że podoficerowie przeważnie byli po krótkim przeszkoleniu , a byli gimnazjaliści po zaliczeniu półrocznych kursów otrzymywali najniższy stopień oficerski . Taka sytuacja była w całej Armii Imperium Rosyjskiego i polski Pułk Rezerwowy nie był w tym odosobniony.
W całej Rosji w tym okresie nastąpiła wzmożona agitacja bolszewicka . Niepiśmienni , w większości żołnierze ,dawali się łatwo przeciągnąć obietnicami na stronę bolszewików. Pułk Rezerwowy o liczebności , w tym okresie ca 27-30 tys. ludzi borykał się jeszcze z ciasnotą koszar. Oficerowie nocowali na kwaterach na mieście , co jeszcze bardziej dezorganizowało zajęcia , które spotykały się z dezaprobatą żołnierzy. Większość z nich po prostu chciała doczekać końca wojny. Nie pomógł też rozkaz Rady Żołnierskiej w Petersburgu, która żądała od oficerów zdania broni bocznej i zdjęcia epoletów. Rozkaz ten odnosił się tylko do garnizonu petersburskiego , ale korzystały z niego wszystkie rady żołnierskie. Cdn.
 
User is offline  PMMini Profile Post #4

     
Tadeusz Rawicz
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 15
Nr użytkownika: 102.263

Tadeusz Bia³ek
Stopień akademicki: in¿ynier
Zawód: kierownik Budowy
 
 
post 5/01/2018, 15:33 Quote Post

Pułk Rezerwowy Pierwszej Dywizji , stacjonujący w Biełgorodzie był na tym terenie jedyną znaczącą siłą wojskową ,wykorzystywały ten fakt wojskowe władze rosyjskie . Pułk pełnił więc służbę patrolową w miasteczku i na jego przedmieściach. Rozprężenie postępowało jednak powoli i w Pułku Rezerwowym również wybrana została Żołnierska Rada Rewolucyjna . Oficerów pozbawiono broni i odmawiano wykonania rozkazów . Powstający w tym okresie I Korpus Polski i jego dowódca gen. Dowbor Muśnicki liczyli , że nie wszyscy żołnierze pułku rezerwowego zostali zaagitowani przez bolszewików, i chętnie przyłączą się do struktur Korpusu. Nic bardziej mylnego, zgnuśniali od nieróbstwa ,bezpieczni na dalekich tyłach frontu żołnierze Pułku Rezerwowego ustami Żołnierskiej Rady , odmówili wykonania rozkazu przeniesienia w struktury Korpusu . Pułk Biełgorodzki został wcześniej już opanowany propagandą bolszewicką przez polskich lewicowców , która tak głęboko zapuściła swoje korzenie , że nie można było zmusić żołnierzy do podporządkowania się rozkazom . Zaledwie kilkuset żołnierzy i oficerów , na 27 tys. ludzi , wykonało rozkaz i stawiło się w miejscu formowania 2-giej Dywizji . Przywódcami buntu byli por. Jackiewicz i chor. Walc. Z pozostałych w Biełgorodzie żołnierzy bolszewicy , pod wpływem miejscowego komisarza wojskowego , belgijskiego adwokata , Meranville de St. Claire’a , szybko stworzyli Rewolucyjny Biełgorodzki Pułk Strzelców . Komisarz Meranville usunął dowódcę pułku płk. Winnickiego ze stanowiska i wyznaczył nowego por. Mieczysława Jackiewicza . Pułk do końca grudnia wykorzystywany był w akcjach pacyfikacyjnych na okolicznej ludności , brał też udział w walce przeciwko wojskom Korniłowa , zmierzającym w stronę Moskwy , ale pod Tomasówką został pokonany przez oddziały szturmowe Korniłowa tzw. „udarników” . Bolszewicy częściowo zlikwidowali pułk rozpuszczając żołnierzy do domów , a część z nich przewieziono do Moskwy gdzie pod nazwą Warszawski Pułk Rewolucyjny, pod dowództwem chor. Żbikowskiego pełnił służbę wartowniczą i policyjną , likwidując ośrodki oporu antybolszewickiego, min. brał udział w likwidacji partii eserowskiej, oraz zlikwidowali polski Pułk Strzelców im Bartosza Głowackiego w Moskwie (później przemianowany na Batalion Obrony Skarbów Narodu Polskiego). Wielu z żołnierzy zwolnionych do domów , widząc dwulicowość i zakłamanie bolszewików, wstąpiło znów do oddziałów I Korpusu . Pułk Rewolucyjny istniał jeszcze w 1920 r gdzie jako jeden z oddziałów 52 Dywizji Piechoty Armii Czerwonej brał udział w „Bitwie Warszawskiej”.
 
User is offline  PMMini Profile Post #5

     
Krzysztof M.
 

poilu
********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.237
Nr użytkownika: 19.359

Stopień akademicki: ++++
Zawód: ++++
 
 
post 18/01/2018, 9:17 Quote Post

QUOTE
Pułk do końca grudnia wykorzystywany był w akcjach pacyfikacyjnych na okolicznej ludności , brał też udział w walce przeciwko wojskom Korniłowa , zmierzającym w stronę Moskwy , ale pod Tomasówką został pokonany przez oddziały szturmowe Korniłowa tzw. „udarników” .


Jedno zdanie a tyle nieścisłości

- nie przeciwko wojskom Korniłowa (a przeciwko wojskom wysłanym przez Duchonina)
- nie zmierzającym w stronę Moskwy (a zmierzającym w stronę Obwodu Dońskiego przez węzeł w Biełgorodzie)
- nie pod Tomasówką (a pod Tomarowką koło Biełgorodu)
- trudno mówić, że zostały pokonane - bo zgrupowanie "udarników" przez Biełgorod się ostatecznie nie przedarło i celu swojej wyprawy nie zrealizowało. Te zmagania były mimo wszystko porażką kontrrewolucjonistów.
 
User is offline  PMMini Profile Post #6

     
Piro
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 2.464
Nr użytkownika: 8.580

Stopień akademicki: mgr
Zawód: informatyk
 
 
post 18/01/2018, 21:09 Quote Post

QUOTE
Bolszewicy częściowo zlikwidowali pułk rozpuszczając żołnierzy do domów ,


Może kilka słów wyjaśnienia?
Zlikwidowali bo chcieli?A może nacisk Niemiec i warunki traktatu brzeskiego zmuszały ich do demobilizacji wiernie dotąd wspierającej ich jednostki?
Co do I Korpusu - które jego jednostki poparły bolszewików?
Kilka takich było - np dywizjon art ciężkiej z Witebska?
Czasy były ciekawe- czyż nie?

QUOTE
(zniesienie panującego w Rosji "średniowiecznego feudalizmu)

Nie przesadzajmy w drugą stronę. O reformach wiejskich Stołypina jednak co nieco czytałem - "ze zgrozą " zauważyłem,że krwawy premier w katedrze Bazylowa był traktowany nieomal z uwielbieniem.
Referat o sądach w Rosji przeorał moje stereotypy o caracie dokumentnie...
smile.gif

Pozdrawiam

Ten post był edytowany przez Piro: 18/01/2018, 21:35
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #7

     
Krzysztof M.
 

poilu
********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.237
Nr użytkownika: 19.359

Stopień akademicki: ++++
Zawód: ++++
 
 
post 19/01/2018, 7:56 Quote Post

QUOTE
Bolszewicy częściowo zlikwidowali pułk rozpuszczając żołnierzy do domów


Żołnierze pułku odmówili udziału w wojnie przeciwko Ukraińskiej Radzie Centralnej - "za karę" pułk został brutalnie spacyfikowany przez biełgorodzki rewkom i gwardię czerwoną i przetransportowany do Moskwy. Por. Mieczysław Jackiewicz zginął podczas tej pacyfikacji "w tajemniczych okolicznościach".
 
User is offline  PMMini Profile Post #8

     
Piro
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 2.464
Nr użytkownika: 8.580

Stopień akademicki: mgr
Zawód: informatyk
 
 
post 19/01/2018, 19:27 Quote Post

QUOTE
Żołnierze pułku odmówili udziału w wojnie przeciwko Ukraińskiej Radzie Centralnej - "za karę" pułk został brutalnie spacyfikowany przez biełgorodzki rewkom i gwardię czerwoną i przetransportowany do Moskwy. Por. Mieczysław Jackiewicz zginął podczas tej pacyfikacji "w tajemniczych okolicznościach".

Siły Gwardii na taki pułk to jednak było za mało.Sytuacja wewnętrzna w pułku była dużo bardziej skomplikowana - może kiedyś nieco poszperam i napiszę...W każdym razie ostateczne rozwiązanie nastąpiło raczej z konieczności niż chęci i to raczej obustronnie przyjęte zostało z zadowoleniem.Ogólnie - entuzjazm mas Polaków w stosunku do rewolucji słabł a władza raczej musiała się do niemieckich życzeń stosować.
Pozdrawiam
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #9

     
Krzysztof M.
 

poilu
********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.237
Nr użytkownika: 19.359

Stopień akademicki: ++++
Zawód: ++++
 
 
post 20/01/2018, 10:53 Quote Post

QUOTE
Siły Gwardii na taki pułk to jednak było za mało.


Pułk zapasowy to nie jest jednostka bojowa sensu stricte - to raczej zakład dla ozdrowieńców rekrutów itd. Tym bardziej, że mówimy o okresie postępującego rozkładu armii rosyjskiej. To, że jakaś jednostka poparła lub nie poparła przewrotu bolszewickiego nie oznaczało iż w całości była gotowa do walki zbrojnej za lub przeciw Sowietom. Wystarczyło aresztować najważniejszych przywódców, rozbić komitet pułkowy, zastrzelić prowodyrów itd itp i pułk zapasowy stawał się - jak to ujmował Dowbor-Muśnicki - "rozhukaną bandą elementów lewicowych". Sowieci w ten sposób przejmowali kontrolę albo neutralizowali wiele jednostek wojskowych i garnizonów (w drugą stronę też to działało). Mówimy o prologu wojny domowej - starcia zbrojne zwartych oddziałów były mimo wszystko jeszcze rzadkością, czasami wystarczało kilka wystrzałów armatnich i zdecydowana akcja niewielkich sił aby kilkunastotysięczny garnizon potulnie składał broń - jeśli ją w ogóle miał.

QUOTE
władza raczej musiała się do niemieckich życzeń stosować.


Ale traktat brzeski to jest dopiero marzec 1918. Pułk Biełgordzki został spacyfikowany i rozwiązany w grudniu 1917. W tym czasie trwała już realizacja pierwszych dekretów demobilizacyjnych - rozwiązanie starej armii, która była przecież jednym z głównych filarów starego porządku - należało do priorytetów leninowskiego rządu. Nie dlatego, że chcieli tego Niemcy, tylko dlatego że był to jeden z postulatów marksizmu-leninizmu.

Ten post był edytowany przez Krzysztof M.: 20/01/2018, 11:19
 
User is offline  PMMini Profile Post #10

     
Alexander Malinowski 3
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 1.642
Nr użytkownika: 100.863

Alexander Malinowski
Zawód: Informatyk
 
 
post 20/01/2018, 12:01 Quote Post

Czy są jakieś noty biograficzne, co się potem zdarzyło z ludźmi, którzy w zamęcie rewolucji opowiedzieli się po stronie bolszewików?

Próbowałe googlować MieczysławaJackiewicza, ale pojawia się jakiś urodzony później profesor.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #11

     
Krzysztof M.
 

poilu
********
Grupa: Użytkownik
Postów: 4.237
Nr użytkownika: 19.359

Stopień akademicki: ++++
Zawód: ++++
 
 
post 20/01/2018, 12:15 Quote Post

Gros literatury na temat udziału Polaków w rewolucji październikowej powstała w okresie PRL-u a wówczas trudno było o rzetelne biogramy.
W Encyklopedii Rewolucji Październikowej z 1987 r. stoi:

M. Jackiewicz

...Aresztowany 16/29/ grudnia za odmowę skierowania pułku do działań bojowych przeciwko siłom zbrojnym nacjonalistycznej Centralnej Rady Ukraińskiej zginął tego dnia w trakcie rozbrajania pułku.
s. 136.

W ogóle biogramy rewolucjonistów rosysjkich w literaturze lat PRL-u i ZSRR są kuriozalne. Połowa z nich dożywa co najwyżej roku 1938. Ale ani słowa na temat w jaki sposób kończą się ich losy.
 
User is offline  PMMini Profile Post #12

     
Piro
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 2.464
Nr użytkownika: 8.580

Stopień akademicki: mgr
Zawód: informatyk
 
 
post 20/01/2018, 12:28 Quote Post

QUOTE
Pułk zapasowy to nie jest jednostka bojowa sensu stricte - to raczej zakład dla ozdrowieńców rekrutów itd. Tym bardziej, że mówimy o okresie postępującego rozkładu armii rosyjskiej. To, że jakaś jednostka poparła lub nie poparła przewrotu bolszewickiego nie oznaczało iż w całości była gotowa do walki zbrojnej za lub przeciw Sowietom. Wystarczyło aresztować najważniejszych przywódców, rozbić komitet pułkowy, zastrzelić prowodyrów itd itp i pułk zapasowy stawał się - jak to ujmował Dowbor-Muśnicki - "rozhukaną bandą elementów lewicowych". Sowieci w ten sposób przejmowali kontrolę albo neutralizowali wiele jednostek wojskowych i garnizonów (w drugą stronę też to działało). Mówimy o prologu wojny domowej - starcia zbrojne zwartych oddziałów były mimo wszystko jeszcze rzadkością, czasami wystarczało kilka wystrzałów armatnich i zdecydowana akcja niewielkich sił aby kilkunastotysięczny garnizon potulnie składał broń - jeśli ją w ogóle miał.


Nie wiem jak to dokładnie ująć - ale coś w ten deseń.
Wszak i jednostki Dowbora odmawiały udziału w walkach albo wręcz popierały bolszewików- bywało.
Stan rozkładu,niechęć do wojny,napięcia społeczne i czynnik narodowy - co Polakom do pacyfikacji Ukraińców....Splot tylu czynników nad którymi dominowała.....niepewność.
Stary świat się właśnie walił - dosłownie.
Bardziej niż prace historyczne klimat oddaje literatura - ja polecam Cichy Don i Rosję we krwi skąpaną

Pozdrawiam
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #13

     
Alexander Malinowski 3
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 1.642
Nr użytkownika: 100.863

Alexander Malinowski
Zawód: Informatyk
 
 
post 20/01/2018, 12:43 Quote Post

A czy są przypadki, że ktoś z nich wraca do Polski i odcina się od komunistycznej przeszłości?
W Ferdynanda Goetlla, prawie każdy z repatriantów przez jakiś czas był po stronie bolszewików. Np. w trakcie procesu, jeden z ławników rozpoznaje kontrewolucjonistę jako walczącego po stronie bolszewików i zamiast pod mur zosatje ławnikiem i skazuje innych na śmierć, zanim uda mu się uciec. Takich przypadków było wiele. Nie jestem pewien, czy byli w jakiś sposób karani w II RP. Mamy przypadek Igora Newerlego np.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #14

     
Tadeusz Rawicz
 

Nowicjusz
Grupa: Użytkownik
Postów: 15
Nr użytkownika: 102.263

Tadeusz Bia³ek
Stopień akademicki: in¿ynier
Zawód: kierownik Budowy
 
 
post 20/01/2018, 14:07 Quote Post

Jak chcesz kolego> Ale zdanie to zaczerpnąłem z opracowania płk. H. Bagińskiego "Wojsko Polskie na wschodzie 1914-1918" Warszawa 1921. Sądzisz, że obecni autorzy opracowań historycznych lepiej wiedzą od oficera ,który ,może nie bezpośrednio, ale brał udział w tych zmaganiach w Dywizji Strzelców Polskich ,a później w I Korpusie Polskim?


QUOTE(Krzysztof M. @ 18/01/2018, 9:17)
QUOTE
Pułk do końca grudnia wykorzystywany był w akcjach pacyfikacyjnych na okolicznej ludności , brał też udział w walce przeciwko wojskom Korniłowa , zmierzającym w stronę Moskwy , ale pod Tomasówką został pokonany przez oddziały szturmowe Korniłowa tzw. „udarników” .


Jedno zdanie a tyle nieścisłości

- nie przeciwko wojskom Korniłowa (a przeciwko wojskom wysłanym przez Duchonina)
- nie zmierzającym w stronę Moskwy (a zmierzającym w stronę Obwodu Dońskiego przez węzeł w Biełgorodzie)
- nie pod Tomasówką (a pod Tomarowką koło Biełgorodu)
- trudno mówić, że zostały pokonane - bo zgrupowanie "udarników" przez Biełgorod się ostatecznie nie przedarło i celu swojej wyprawy nie zrealizowało. Te zmagania były mimo wszystko porażką kontrrewolucjonistów.
*



Może jakieś konkretne przykłady tej odmowy oddziałów I Korpusu Polskiego?
QUOTE(Piro @ 20/01/2018, 12:28)
QUOTE
Pułk zapasowy to nie jest jednostka bojowa sensu stricte - to raczej zakład dla ozdrowieńców rekrutów itd. Tym bardziej, że mówimy o okresie postępującego rozkładu armii rosyjskiej. To, że jakaś jednostka poparła lub nie poparła przewrotu bolszewickiego nie oznaczało iż w całości była gotowa do walki zbrojnej za lub przeciw Sowietom. Wystarczyło aresztować najważniejszych przywódców, rozbić komitet pułkowy, zastrzelić prowodyrów itd itp i pułk zapasowy stawał się - jak to ujmował Dowbor-Muśnicki - "rozhukaną bandą elementów lewicowych". Sowieci w ten sposób przejmowali kontrolę albo neutralizowali wiele jednostek wojskowych i garnizonów (w drugą stronę też to działało). Mówimy o prologu wojny domowej - starcia zbrojne zwartych oddziałów były mimo wszystko jeszcze rzadkością, czasami wystarczało kilka wystrzałów armatnich i zdecydowana akcja niewielkich sił aby kilkunastotysięczny garnizon potulnie składał broń - jeśli ją w ogóle miał.


Nie wiem jak to dokładnie ująć - ale coś w ten deseń.
Wszak i jednostki Dowbora odmawiały udziału w walkach albo wręcz popierały bolszewików- bywało.
Stan rozkładu,niechęć do wojny,napięcia społeczne i czynnik narodowy - co Polakom do pacyfikacji Ukraińców....Splot tylu czynników nad którymi dominowała.....niepewność.
Stary świat się właśnie walił - dosłownie.


Bardziej niż prace historyczne klimat oddaje literatura - ja polecam Cichy Don i Rosję we krwi skąpaną

Pozdrawiam
*

 
User is offline  PMMini Profile Post #15

2 Strony  1 2 > 
1 Użytkowników czyta ten temat (1 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:


Topic Options
Reply to this topicStart new topic

 

 
Copyright © 2003 - 2018 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej