Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
2 Strony  1 2 > 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Cyrylica dla polszczyzny
     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 14/12/2021, 21:39 Quote Post

Czołem

W temacie o polskim zapisywanym bez znaków diaktrytycznych pojawiła się dyskusja o cyrylicy i zapisywaniu nią naszego języka.

Uważam, że ten tak ciekawy i zabawny temat zasługuje na forum na swój własny wątek. Pragnę też zaznaczyć, że cyrylicy nie lubię, wolę alfabet łaciński, który uważam za ładniejszy, fajniejszy i oznakę naszej przynależności do zachodniej cywilizacji, a nie ruskiego miru.

Jak wiadomo kat narodu polskiego, tępy autokrata Mikołaj I Romanow wymyślił sobie rusyfikować Polaków. Jakby wtedy bez terroru na poziomie sowieckim takie coś mogło się udać, no ale to był tępy trep. W każdym razie to co wyszło z jego pomysłów, ta "polska cyrylica" to jest tragedia, kompletnie bezsensowna i powielająca absurdy naszej pisowni, takie jak ó i u.

Drugą wersją jest taka polska cyrylica, która sama powstała, czyli jak Polacy w Rosji/ZSRS zapisywali polski język, bo inaczej nie bardzo mogli, albo nie mieli czcionek, albo byli dwujęzyczni i nie znali łacinki, a znali cyrylicę, czyli pisali w sumie fonetycznie grażdanką, co i tak miało pewne błędy, bo jak wiadomo grażdanka nie ma znaków na niektóre polskie głoski czy też konwencji ich zapisu ustalonej.

Trzecią wersją są różne zabawne projekty współczesne z facebooka choćby.

Teraz odniosę się do postów z wyżej wspomnianego bratniego wątku.
QUOTE(Kmat)
Problem to dż i szereg ciszący. No i pytanie co z ó, rz, h/ch.
Cyrylica serbska ma znaki na ń, sz, cz, ć, dż, dź, brakuje tylko ś, ź i dz. "Ó", "rz" i "ch" nie stanowią żadnego problemu, powinno się z nimi zrobić to co już dawno powinno się zrobić i w normalnym polskim czyli wywalić w niebyt.

QUOTE(Ferdas)
„Ж” jest znakiem tylko dla „ż”, „rz” w innych językach używających cyrylicy nie ma, np. rzeka to po rosyjsku „rieka”; dochodzi jeszcze kwestia czeskiego, w którym „ř” to coś pomiędzy „ż” a „rż”. Co do „ó”, to dlaczego miałoby zniknąć, skoro u nas w alfabecie łacińskim nie zniknęło?
Coś ze szkoły podstawowej przypomnę: literę widzę i piszę, głoskę słyszę i mówię. Litera Ж jest używana do głoski, którą z absurdalnych powodów po polsku zapisuje się na dwa sposoby. I etymologiczne pokrewieństwo rzeki z rieką nie ma tutaj żadnego znaczenia. Zresztą Rosjanie, gdy zapisują polskie nazwiska zawierające RZ to używają właśnie Ж. Przykładowo: Ян Жепе́цкий, Ян Кухаже́вский, Казимеж Барте́ль.

"Ó" nie zanikło jedynie z lenistwa polskich władz, które nigdy nie zdobyły się na porządną reformę ortografii. Zresztą Rosjanie też zapisują "ó" tak jak słyszą czyli np.: Ю́зеф Пилсу́дский czy Эдвард Осубка-Моравский. Czyli jak widać można zapisać cyrylicą to nie bacząc na absurdy odziedziczone z polskiej łacinki. Z "ch" i "h" tak samo, cyrylica ma jeden znak dla tego wyglądający jak X i tyle by wystarczyło. Co też Rosjanie (mimo ich własnego absurdu z pisaniem G, zamiast H w niektórych obcych słowach, np. nazwisku znanego akwarelisty) w wypadku języka polskiego robią. Piękny przykład gdzie występują w naszym oryginale i "H" i "Ch", a tutaj jedno "X": Ха́нна Сухо́цкая.

Ten post był edytowany przez Amras: 14/12/2021, 21:41
 
User is offline  PMMini Profile Post #1

     
Ferdas
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 1.175
Nr użytkownika: 80.281

 
 
post 14/12/2021, 22:15 Quote Post

Fonetyczny zapis obcych nazw własnych niestety nie jest argumentem. My też zapisujemy starsze nazwiska jako np. Szekspir, Wolter, co też nie jest argumentem dla reformy angielskiej czy francuskiej pisowni biggrin.gif

No i przypominam, że czysto fonetyczny zapis i de facto brak ortografii u Rosjan jest późnym wynalazkiem Lenina, historycznie Rosjanie używali jaci „ѣ” do części dźwięków „je”, a przecież ona też nie wpływała na transkrypcję polskich nazw. Podobnie do 1918 Rosjanie odróżniali „міръ” (świat), „миръ” (pokój) i „мѵро” (krzyżmo), obecnie „мир”, „мир” i „миро”.

Przypominam, że postulowana tu likwidacja ó, rz i ch OTL miała miejsce we wczesnym ZSRR wśród mniejszości polskiej na wschód od granicy ryskiej.

Ten post był edytowany przez Ferdas: 14/12/2021, 22:20
 
User is offline  PMMini Profile Post #2

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 14/12/2021, 22:26 Quote Post

Użyłem tego argumentu by pokazać, że narody słowiańskie używające cyrylicy naprawdę nie przejmują się, że w bratnim języku polskim są jakieś wynalazki na oznaczenie głoski, którą można zapisać raz i dobrze. Czyli w wypadku pisania polskiego cyrylicą należy pójść słusznym utartym szlakiem.

Czyli jedna jedyna dobra rzecz, którą wtedy zrobiono, uproszczono ortografię. Dziwnie, że nie poszli jednak jeszcze krok dalej i nie zlikwidowali pisania O zamiast A. Niestety pozostał ten największy absurd języka rosyjskiego.
 
User is offline  PMMini Profile Post #3

     
Soilless
 

II ranga
**
Grupa: Użytkownik
Postów: 72
Nr użytkownika: 106.668

 
 
post 14/12/2021, 23:55 Quote Post

Jak rozumiem nie jest to wątek odtwarzania polszczyzny, gdyby była inaczej pisana, tylko zabawa we współczesny zapis języka cyrylicą. Akurat mam swoją propozycję, też efekt swojej własnej zabawy (i posiłkowania się lepszymi ode mnie).

Polska pisownia, ze względu na swoją historię rozwijania się w alfabecie łacińskim potrzebuje łacińskich zapożyczeń. Zresztą Serbowie pożyczyli jotę i korona im z głowy nie spadła. Ukraińcy mają "і" i "ї". Na siłę można to wywodzić z greki, czyli zostajemy w rodzinie.

Zatem litery i i j są uzasadnione w polskiej cyrylicy. Co zatem z и i й. Ta druga ma daszek, a założyłem usunięcie tych diakrytyków z polskiego alfabetu (azbuki? tak alfabet nazywają jugosłowianie). Ukraińcy wymawiają и jak nasze "y". Więc ze względu na bliskość tak też przyjmuję w pisowni. ы jakoś mi nie wygląda, i nawet nie jest potrzebne, przy wcześniejszych założeniach.

"I" zawsze jotuje następną samogłoskę i zawsze zmiękcza poprzednią spółgłoske. Jeśli "i" nie jotuje, wymawia się ją rozłącznie z poprzedzającą samogłoską. Twoja твоіа: i jotuje a. Twoim твоім : i nie jotuje, wymawia się osobno z poprzedzającą samogłoską.

Mądrzejsi ode mnie zasugerowali, że dla polskiego, zmiękczanie miękkim znakiem głosek szumiących daje głoski ciszące, a nie jak w łacińce- zmiękczanie syczących daje ciszące. Czyli nie "się" /сię/, tylko "się" /шię/ (szię), (i zmiękcza tak jak ь).

Czyli
a-а
ą-ą
b-б
c-ц
cz-ч
d-д
dż-z (etymologia z greckiej dzety ζ)
e-е
ę-ę
f-ф
g-г
h/ch-х
i-i
j-j
k-к
l-л
ł-ӆ
m-м
n-н
o-о
p-п
r-р
s-c
sz-ш
t-т
u/ó-у
w-в
y-и
z-з
ż/rz-ж
sc-ҫ (niekonieczne, patrz dalej, dla zachowania konwencji- skoro szcza i żdża mają ogonek, to czemu nie sca, unicode ukradzione z jakiegoś kaukaskiego, domyślnie drukowane podobnie jak w ц i щ)
szcz-щ
żdż-җ

dz-дь (najmniej jestem dumny z tego dwuznaku)
ń-нь
ś-шь
ć-чь
ź-жь
dź-zь
ść-щь
źdź-җь

Jak znajdę moje pliki to wrzucę mazurek dąbrowskiego i inwokację dla przybliżenia.
Przedstawiona pisownia ignoruje etymologię głosek, też tych w stylu t do ć, ale jest skuteczniejsza w prostym zapisie języka polskiego w cyrylicy.

Ten post był edytowany przez Soilless: 15/12/2021, 0:04
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #4

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 15/12/2021, 10:47 Quote Post

QUOTE(Soilless @ 14/12/2021, 23:55)
Polska pisownia, ze względu na swoją historię rozwijania się w alfabecie łacińskim potrzebuje łacińskich zapożyczeń. Zresztą Serbowie pożyczyli jotę i korona im z głowy nie spadła. Ukraińcy mają "і" i "ї". Na siłę można to wywodzić z greki, czyli zostajemy w rodzinie.

"I" zawsze jotuje następną samogłoskę i zawsze zmiękcza poprzednią spółgłoske. Jeśli "i" nie jotuje, wymawia się ją rozłącznie z poprzedzającą samogłoską. Twoja твоіа: i jotuje a. Twoim твоім : i nie jotuje, wymawia się osobno z poprzedzającą samogłoską.


sc-ҫ (niekonieczne, patrz dalej, dla zachowania konwencji- skoro szcza i żdża mają ogonek, to czemu nie sca, unicode ukradzione z jakiegoś kaukaskiego, domyślnie drukowane podobnie jak w ц i щ)


Ciekawe, ale jednak wolę polskie rozróżnienie "i" oraz "j".

"sc-ҫ"- a jak często ta zbitka występuje by dawać jej osobny znak? Bo chyba raczej rzadko i nie jest to żadna oddzielna głoska, czyli można zapisać tak jak po polsku przez dwie litery.

Ten post był edytowany przez Amras: 15/12/2021, 10:49
 
User is offline  PMMini Profile Post #5

     
Ferdas
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 1.175
Nr użytkownika: 80.281

 
 
post 15/12/2021, 11:36 Quote Post

No żeby nie było, sam podejmę się tego jednak trudnego zadania (btw, spodobało mi się określenie polskiego jako „francuskiego wśród słowiańskich”) i stworzę swój projekt polskiej cyrylicy.
U mnie założenie jest takie, że używamy od samego początku, pod wpływem Wiślan, którzy próbowali ją wprowadzić w IX wieku.
Podstawą dla polskiej cyrylicy jest SCS.

а – a
б – b
в – w
г – g
ѓ – h
д – d
ѕ – dz
е – e
ж – ż
з – z
и – i
й – j
і – i
к – k
л – ł
м – m
н – n
о – o
ó – ó
п – p
р – r
с – s
т – t
у – u
ф – f
х – ch
ц – c
ч – cz
ш – sz
щ – szcz
ъ – ″
ы – y
ь – ′
ѥ – je, ie
ё – jo, io
e̋ – jó, ió
ю – ju, iu
я – ja, ia
ѧ – ę
ѩ – ję, ię
ѫ – ą
ѭ – ją, ią
ѯ – x

Wieloznaki:
ль – l
ля – la, лѥ – le itp.
лія – lia, np. folia
ѕь – dź
ѕя – dzia, ѕѥ – dzie itp.
ць – ć
ця – cia, цѥ – cie itp.
ція – cja, np. policja
рь – rz
ря – rza, рѥ – rze itp.
рі – ri w zapożyczeniach, np. ring
рія – ria, np. historia
нь – ń
сь – ś
зь – ź

Problemem jest rozróżnienie znaków dla głosek „i” i „y”, z języków wschodnich są na to 3 znaki, z czego każdy używa inaczej: Rosjanie „и” i „ы”, odrzucili „і”, Ukraińcy „і” i „и”, odrzucili „ы”, Białorusini „і” i „ы”, odrzucili „и”.
W swoim projekcie uznałem przyjęcie wszystkich trzech liter, zgodnie z rosyjskim do 1918: „і” występuje przed literą jotowaną w połączeniach typu np. -ія, „и” w pozostałych przypadkach.
Serbowie są z kolei za daleko na południe i skodyfikowali swój alfabet późno, w XIX wieku, na nich nie ma co patrzeć.

Co do jaci, to jako że zaniknęła wskutek przegłosu polskiego i ustaliła się wymowa „biały”, „miasto”, „wiadro” itp., to myślę, że w pisowni też zanika.

W miejscu „h” powstaje „ѓ” z uwagi na etymologiczne pokrewieństwo z „g”.

„Ó” zostaje tak samo jak OTL, jako relikt po iloczasie (z tego co pamiętam, to żaden język używający cyrylicy go nie miał, ze słowiańskich mają go tylko czeski i słowacki), w końcu jeszcze do XIX wieku używaliśmy „é” jako „i”, a do XVIII wieku „á” jako „o”.

Konieczny jest też znak dla połączenia „jó” i „ió”, tu są dwie wersje, „е” z podwójnym akutem wzorem węgierskich „ő” i „ű” lub z tremą i dodatkową kreską.

Znak twardy podobnie jak w rosyjskim, do oddzielania przedrostków i liter jotowanych, np. zjadł – зъядл, objawić – объявиць.

Z oznaczenia „dż” i „żdż” rezygnacja z uwagi na fakt, że zbitka ta nie tylko miała swojego znaku w SCS, ale i jest w języku polskim rzadko używana.

Do ustalenia jeszcze pisownia połączeń „szy”, „czy” itp. czy byłoby to rosyjskie „ши” (szi), czy białoruskie „шы” (szy), myślę, że raczej pierwszy projekt by się przyjął z uwagi na późne powstanie ortografii białoruskiej. No i rosyjskie „ш” nie zawsze jest twarde, skoro zapisują np. „суши”.

Litera „ѯ” byłaby używana do XIX wieku w wyrazach także rodzimych wzorem OTL litery X, w wyrazach jak ѯѩство – xięstwo, ѯѭжѧ – xiążę itp.

Z innych obcych liter, to „ѱ”, „ѡ”, „ѳ” i „ѵ” też zanikają jak w innych językach używających cyrylicy. W tym wypadku, tzn. trafienia we wschodni krąg kulturowy oprócz pisowni także wymowa niektórych greckich wyrazów byłaby inna z uwagi na późniejsze zapożyczenia greckie, np. zamiast Teb byłyby u nas Fiwy (Ѳивы/Фивы).

Próbka:

Ѥще Польска нѥ згинѧла,
Кѥды мы жиѥмы,
Цо нам обца прѥмоц взѩла,
Шаблѫ одбѥрѥмы.

Марш, марш, Дѫбровски,
З зѥми влоскѥй до Польски,
За Твоим прѥводем
Злѫчим сѩ з народем.

Ten post był edytowany przez Ferdas: 15/12/2021, 21:09
 
User is offline  PMMini Profile Post #6

     
Svetonius21
 

VII ranga
*******
Grupa: Użytkownik
Postów: 1.607
Nr użytkownika: 73.833

Stopień akademicki: inzynier
Zawód: rolnik
 
 
post 15/12/2021, 12:40 Quote Post

Polski można zapisać nawet używając tylko liter z rosyjskiej cyrylicy, można też się wspomóc np. jusami (osobiście nie widzę takiej potrzeby, jako iż polski nie ma już samogłosek nosowych, można ewentualnie zapożyczyć Ң z kazachskiej cyrylicy do zapisu półsamogłoski nosowej [w̃] ). A resztę rozwiązać tak:

http://steen.free.fr/cyrpol/index.html
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #7

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 15/12/2021, 14:18 Quote Post

QUOTE(Svetonius21 @ 15/12/2021, 12:40)
Polski można zapisać nawet używając tylko liter z rosyjskiej cyrylicy, można też się wspomóc np. jusami (osobiście nie widzę takiej potrzeby, jako iż polski nie ma już samogłosek nosowych, można ewentualnie zapożyczyć Ң z kazachskiej cyrylicy do zapisu półsamogłoski nosowej [w̃] ). A resztę rozwiązać tak:

http://steen.free.fr/cyrpol/index.html
*


Typowy błąd nadmiernej komplikacji tutaj widzę. Zostawienie rz, jakieś tam wynalazki z jusami. Dualizm dwóch E rodem z rosyjskiego. Choć najzabawniejsze jest wzorem ruskiego zastąpienia y przez i po niektórych spółgłoskach jak ż, cz, sz.

Wiem, że to jest wszystko zabawą. Tylko nie bardzo rozumiem tych wysiłków dla komplikacji pisowni, zamiast do jej uproszczenia. No bo przecież "cyrylica lepiej pasuje do języków słowiański", no tak pasuje, że aż się komplikuje ją coraz bardziej.
 
User is offline  PMMini Profile Post #8

     
Soilless
 

II ranga
**
Grupa: Użytkownik
Postów: 72
Nr użytkownika: 106.668

 
 
post 16/12/2021, 11:39 Quote Post

Amras o to to. Oczywiście każdy wymyśla po swojemu, ale cyrylica wprost z rosyjskiego i scs to nadmierne komplikowanie. Znaczy się, jakbym nie znał tekstu Mazurka Dąbrowskiego, to bym się głowił co tu się dzieje 🙂. Z drugiej strony cyrylica właśnie taka jest. To co ja wrzuciłem, to raczej transkrypcja z łacinki, ale to ma być cyrylica dla polskiego, a nie odtwarzanie co by było.
Odnośnie pytania o znak dla scy- po prostu zaproponowałem konsekwencję do szczy i żdży, ale wiem, że nie ma takiej potrzeby. Sprawdziłem i zbitka sc występuje w 16 822 słowach na 3 051 463 wszystkich (według jednego spisu wszystkich słów, który kiedyś znalazłem). Czyli... 0,0055%.

Powoływanie się na czas kodyfikacji serbskiego- no cóż, polski do cyrylicy nie był nigdy skodyfikowany (pomijam nieudane próby). Jednocześnie używasz macedońskiego S. Ja wiem, że to jest jakaś tam daleka etymologia do scs gdzie taki znak (choć odwrócony!) istniał. I i j są jednak podobniejsze do greckiej joty od и, które jest znowu podobniejsze do greckiego ypsilonu.

Jusy to niepotrzebne hieroglify. I tak były wymawiane inaczej, niż ą i ę. Są to różne przypadki. Choć w polskim nosówki zanikły, ą i ę na różnych pozycjach mają zupełnie różne wartości fonetyczne. Więc ja bym zostawił i używał intuicyjnie tak jak w naszej łacince. Pomijając fakt pudrowania trupa.

Jotowańce to przeważnie ligatury i-samogłoska. I spełniają dokładnie tą samą funkcję. To po co wprowadzać do alfabetu dodatkowo ja, jo, je, ju, ją, ję. 6 liter! Może w rosyjskim, ukraińskim czy białoruskim są potrzebne, ale nie widzę ich konieczności w polskim.

Przepraszam z długi post. Obiecana próbka. Nie ma wielkich liter, bo swego czasu napisałem sobie prosty automatyczny transkryptor, i ta funkcja to ileś dodatkowych linijek i sprawdzeń...


ıнвокацıа

лıтво! оȷчизно моıа! ти ıестешь ıак здровıе,

ıле чıę тжеба ценıчь, тен тилко шıę довıе,

кто чıę страчıӆ. zıшь пıęкнощь твą в цаӆеȷ оздобıе

вıдьę ı опıсуıę, бо тęскнıę по тобıе"

панно шьвıęта, цо ıаснеȷ бронıш чęстохови

ı в остреȷ шьвıечıш брамıе! ти, цо груд замкови

новогрудькı охранıаш з ıего вıерним лудем!

ıак мнıе zıецко до здровıа повручıӆашь цудем,

(гди од пӆачąцеȷ маткı под твоıą опıекę

офıаровани, мартвą поднıосӆем повıекę

ı зараз могӆем пıешо до твих шьвıąтинь прогу

ıщь за вруцоне жичıе поzıęковачь богу),

так нас повручıш цудем на оȷчизни ӆоно.

тимчасем пженошь моıą душę утęскнıонą

до тих пагуркув лешьних, до тих ӆąк жıелоних,

шероко над бӆęкıтним нıемнем розчıąгнıоних;

до тих пул малованих збожем розмаıтем,

визӆацаних пшенıцą, посребжаних житем;

гzıе бурштинови шьвıежоп, грика ıак шьнıег бıаӆа,

гzıе панıеньскıм румıеньцем zıęчıелıна паӆа,

а вшистко пжепасане ıакби встęгą, мıедьą

жıелонą, на нıеȷ з жадка чıхе груше шıедьą.



мазурек дąбровскıего


ıеще полска нıе згıнęӆа,

кıеди ми жиıеми.

цо нам обца пжемоц вжıęӆа,

шаблą одбıежеми.



марш, марш, дąбровскı,

з жıемı вӆоскıеȷ до полскı.

за твоıм пжеводем

зӆąчим шıę з народем.



пжеȷzıем вıсӆę, пжеȷzıем вартę,

бęzıем полакамı.

даӆ нам пжикӆад бонапарте,

ıак звичıęжаць мами.



марш, марш, дąбровскı...



ȷак чарнıецкı до познанıа

по шведькıм забоже,

дла оȷчизни ратованıа

вручıм шıę пжез може.



марш, марш, дąбровскı...



ıуж там оȷчıец до свеȷ башı

мувı запӆакани –

сӆухаȷ ıено, поно нашı

бııą в тарабани.



марш, марш, дąбровскı...

Forum nie znajduje unicode dla mojego j. Szukałem po alfabetach wersji bez kropki i może to jest przyczyna. Pomijanie kropek w druku to pomysł, z którym kiedyś się spotkałem i kupiłem z radością. W kursywie kropki są konieczne.

Edit: Po opublikowaniu wyświetla normalnie, czyli nie było sprawy.

Ten post był edytowany przez Soilless: 16/12/2021, 11:41
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #9

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 16/12/2021, 12:09 Quote Post

Ciekawa opcja najsensowniejsza z zaproponowanych. Mam pewne pytania. Dlaczego w niektórych słowach jak właśnie "jak", "już", "twoja" piszesz i, a nie j? Zastanawiam się także czy nie było by sensowne zastąpienie rz w takich zbitkach jak trz, prz przez sz. Ć i ś to po prostu cz i sz z miękkim znakiem lub "i" za nimi? Sensowne rozwiązanie.

Założyłem w dziale historia Polski ogólnie temat o zaniku gwar ludowych. Wiem, że masz dużo do powiedzenia o językach to może Ciebie to zainteresować.
 
User is offline  PMMini Profile Post #10

     
Soilless
 

II ranga
**
Grupa: Użytkownik
Postów: 72
Nr użytkownika: 106.668

 
 
post 16/12/2021, 12:44 Quote Post

QUOTE(Amras @ 16/12/2021, 12:09)
Ciekawa opcja najsensowniejsza z zaproponowanych. Mam pewne pytania. Dlaczego w niektórych słowach jak właśnie "jak", "już", "twoja" piszesz i, a nie j? Zastanawiam się także czy nie było by sensowne zastąpienie rz w takich zbitkach jak trz, prz przez sz. Ć i ś to po prostu cz i sz z miękkim znakiem lub "i" za nimi? Sensowne rozwiązanie.

Założyłem w dziale historia Polski ogólnie temat o zaniku gwar ludowych. Wiem, że masz dużo do powiedzenia o językach to może Ciebie to zainteresować.
*



Jak, już, twoja. Sam się zastanawiam... Chyba chodziło o konsekwencję zapisu. Skoro i zawsze jotuje następną samogłoskę, to ia, ie, io, iu, ią, ię można traktować jako dwuznak liter jotowanych. W analogicznych słowach u sąsiadów są tam właśnie jotowane. A dlaczego w ogóle teraz jest tam j a nie i? Wymowa się nie zmienia. Pewnie ze względu na inne słowa, w których powodowałoby to nieporozumienia. Skoro u mnie zmiękcza się sz, cz, ż, dż, szcz i żdż a nie s, c, ..., to problem znika. Użycie i staje się nawet bardziej intuicyjne.
Zmiana pisowni w takich i innych zbitkach to zadanie dla Rady Języka Polskiego 🙂. Myślę, że sensowne, ale nie uwzględniłem tego w transkrypcji. Nie myślałem o tym- podobnie jak używanie ув zamiast oв na końcu wyrazu. Przecież to drugie wystarczy i wszyscy czytaliby -ów. Do tego ręka świerzbi w zapisie ręcznym 🙂.

Znalazłem własną niekonsekwencję- ale to przez przeoczenie:
ȷак чарнıецкı
ma być
ıак чарнıецкı

Ten post był edytowany przez Soilless: 16/12/2021, 15:11
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #11

     
Soilless
 

II ranga
**
Grupa: Użytkownik
Postów: 72
Nr użytkownika: 106.668

 
 
post 16/12/2021, 19:52 Quote Post

Bardzo przepraszam za post pod postem. Znalazłem jeszcze jeden plik z uwagami, a poza tym niecnie odświeżam temat. Wklejka z pliku z zasadami pisowni:

a - а
ą - ą
b - б
c - ц
cz - ч
d - д
dż - z
e - е
ę - ę
f - ф
g - г
h/ch - х
i - ı
j - ȷ
k - к
l - л
ł - ӆ
m - м
n - н
o - о
p - п
r - р
s - с
sz - ш
t - т
u/ó - у
w - в
y - и
z - з
ż/rz - ж
sc - ҫ
szcz - щ
żdż - җ
ь
ń - нь
dz - дь
dź - zь
ś - шь
ć - чь
ź - жь
ść - щь
źdź - җь

1. ı zawsze jotuje następną samogłoskę

2. jeśli ı nie jest jotujące, wymawia się rozłącznie z poprzedzającą samogłoską

twoim - twoja ; твоıм - твоıа

3. ı zmiękcza wszystkie głoski poprzedzające oprócz litery d (д) (wzory zmiękczeń powyżej)

4. w słowach takich jak Mongolii - монголı ı czyta się jak ji,

wyjątki muszą pozostać wyjątkami (np. imiona Eunika- Euniki, Blanka- Blanki)

5. g/г w kursywie jak polskie r, z/dż w kursywie jak rosyjski zapis г, ı i ȷ z kropkami

6. zamiast rosyjskiej pętelki w ц, щ, polski ogonek

- to samo dotyczy ą, ę, ӆ, ҫ, җ (czasem brak ładnej analogii drukowanej)

7. ц, ш, щ, и w kursywie zapisuję z "polskim szeryfem",

czyli wydłużoną, zamaszyście zapętloną pierwszą kreską,

8. użycie dla żdż жz czy җ (i analogicznie) w konkretnych słowach do rozwiązania przez radę języka, (drożdże raczej rozłącznie?)

Teraz przypomina mi się, że zapis "z" dla "dż" wywodziłem jednocześnie z greckiej dzety, jak i SCS Ꙅ ꙅ, które w macedońskim oddaje się przez "s", a znaczy dz. Początkowo rozróżniałem "s" dla dz i "z" dla dż, ale porzuciłem to w celu redukcji ilości liter.

Ten post był edytowany przez Soilless: 16/12/2021, 22:25
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #12

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 16/12/2021, 20:24 Quote Post

A może zwykłe cyrylickie Л dla Ł, a serbskie Љ dla Ł? Choć w sumie to rusycyzm takie zrobienie.
 
User is offline  PMMini Profile Post #13

     
Soilless
 

II ranga
**
Grupa: Użytkownik
Postów: 72
Nr użytkownika: 106.668

 
 
post 16/12/2021, 22:16 Quote Post

QUOTE(Amras @ 16/12/2021, 20:24)
A może zwykłe cyrylickie Л dla Ł, a serbskie Љ dla Ł? Choć w sumie to rusycyzm takie zrobienie.
*



No właśnie rusycyzm i dlatego wolałem wprowadzić Л z ogonkiem dla ł. Ale nie ma sprawy, dla redukcji liczby bukw można założyć Л dla ł i dwuznak Ль dla l. Jutro sprawdzę, która głoska jest częstsza. Ale jak pamiętam, to miałem wrażenie, że nie jest to ekonomiczne rozwiązanie i Л lepiej się sprawdza jako nasze l. No a odwrotna postać Ль jako ł to już za dużo zamieszania.
Odrzuciłem ligatury typu љ, њ bo one spokojnie realizują się niegroźnymi dwuznakami z miękkim znakiem, a dodają niepotrzebnie dodatkowe litery do alfabetu... i w ten sposób dodałem do alfabetu Л z ogonkiem 🙂. Ale ogonki już miałem wcześniej, więc konsekwencja i spójna estetyka zachowane.
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #14

     
Amras
 

VI ranga
******
Grupa: Użytkownik
Postów: 807
Nr użytkownika: 107.674

 
 
post 16/12/2021, 22:40 Quote Post

A jak tak to spoko. Ja zrobiłem błąd w swoim poście, bo chciałem napisać, że Л dla Ł i Љ dla L, wzorując się na serbskim.

Sprawdziłem, L jest 2,1%, a Ł 1,82%
https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/frekwencj...stach;7072.html
 
User is offline  PMMini Profile Post #15

2 Strony  1 2 > 
1 Użytkowników czyta ten temat (1 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:


Topic Options
Reply to this topicStart new topic

 

 
Copyright © 2003 - 2021 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej