Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )
 
3 Strony < 1 2 3 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Koreańska Armia Ochotnicza, Koreańscy komuniści w walce
     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post 14/01/2019, 1:55 Quote Post

No niestety, na to nic nie poradzę. Można by się pokusić o ustalenie liczby japońskich gazet ukazujących się w tym okresie (tych ważniejszych), i przejrzeć kilka z kolejnych 3 dni, tylko nie mam nawet pojęcia czy takie zasoby są dostępne online.

A z innych rzeczy które znalazłem mamy takie ciekawe memorandum Counterinsurgency in Manchuria, w którym, jak podają "the bulk of this memorandum consist of translation of Japanese official dokuments" czyli powinno być takie bardziej wiarygodne. Zacząłem to przeglądać, bo to raczej duża rzecz, i np. na stronie 271 znalazłem raport z 1938 roku, z prowincji Tunghwa, a w nim na stronie 280 i następnych, mamy wymienione przybliżone liczebności oddziałów partyzanckich, w tym Kim Il Sunga i Ch'oe Hyon, jak również straty wśród partyzantów i personelu japońskiego Special Activities Unit, wszystko ładnie w tabelkach smile.gif. Czyli już w 1938r. Japończycy mieli dwa oddziały tego Special Activities Unit, Tomimori Unit i Kim Unit, które były przeznaczone właśnie do ścigania i eliminacji oddziałów partyzanckich.

Na 307 stronie jest też trochę o działalności Kima i innych w roku 1939.

Na 321 zaczyna się raport: Organizacja i działanie komunistycznych partyzantek.

W ogóle dokument bardzo ciekawy bo wreszcie można zobaczyć całą tę akcję antypartyzancką od strony Japończyków, no i są jakieś konkrety.

A tu jeszcze taka wisienka Japanese Operations Against Guerrilla Forces, dokument dotyczy Korei, Burmy i Malajów, też ciekawa rzecz. I przy okazji, jak z niego wynika, metody japońskie miały być brane pod uwagę w razie przygotowywania amerykańskich operacji antypartyzanckich.

Rety, prawie 3 w nocy, blink.gif chyba na starość na łeb upadłem, idę spać, jutro jak znajdę coś jeszcze to dopiszę, a na razie życzę miłego czytania.

Ten post był edytowany przez terrorite: 14/01/2019, 2:35
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #31

     
Piegziu
 

Tajny Agent Piegziu
*********
Grupa: Moderatorzy
Postów: 8.597
Nr użytkownika: 48.576

M.A.P.
Zawód: prawnik, japonista
 
 
post 14/01/2019, 8:34 Quote Post

Bardzo fajne materiały, już zapisałem sobie na dysku. Trochę tego dużo żeby ogarnąć tak na potrzeby niniejszej dyskusji. Dlatego też musimy skupić się na konkretnych wątkach żeby nie utonąć w odmętach ogólnych informacji. wink.gif
 
User is online!  PMMini Profile Post #32

     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post 14/01/2019, 12:58 Quote Post

Tu masz lepszą kopię. Counterinsurgency in Manchuria, ta pierwsza to skany, a tutaj masz pdfa z tekstem.

Co do wątków, myślę że można by zacząć od Tomimori i, szczególnie, Kim Unit, gdyż wyraźnie napisano że ten szczególny oddział był wyznaczony do likwidacji Kim Il Sunga. Więc być może Cumingsowi chodzi właśnie o tę jednostkę a inna nazwa to sprawa tłumaczenia. Trzeba by się dokopać do historii tego oddziału, bo tu nic nie ma poza ogólnikami, że był dowodzony przez nadinspektora z z Komendy Głównej Policji, składał się z 50 byłych partyzantów i w 1938 operował w regionach Fusung, Ch'angpai i Linchiang.

Z tych raportów wynika też, że tych ataków partyzanckich było jednak całkiem sporo. W samej prowincji Tunghwa w roku 1937 było około 80 ataków na kolejowe prace budowlane i wioski.

O, mamy też np. koleją całkiem niezłą akcję:
CODE
A recent sample was the attack of September 29 1937, on the Krantien Prefecture garrison unit truck that had been transporting weapons, ammunition, and food to the Watanabe Unit at T'aip'ingch'ang, Kuantien Prefecture.
The truck was escorted by forty guards. Approximately 300 troops of Commander Yang attacked the truck at Ta-ts'o-ch'ao-kou. The insurgents surrounded the guards and attacked them by surprise from high ground.


Niedawną próbą był atak z 29 września 1937r., na ciężarówkę jednostki garnizonowej Prefektury Krantien, która przewoziła broń, amunicję i żywność do jednostki Watanabe w T'aip'ingch'ang w prefekturze Kuantien.
Ciężarówka była eskortowana przez czterdziestu strażników. Około 300 żołnierzy dowódcy Yang zaatakowało ciężarówkę w Ta-ts'o-ch'ao-kou. Partyzanci otoczyli strażników i zaatakowali ich z zaskoczenia z wyżej położonych stanowisk.

No, w porównaniu do Pochombo to już przyzwoita akcja partyzancka, i to przeciwko wrogowi a nie dzieciom i cywilom.

Ten post był edytowany przez terrorite: 14/01/2019, 17:12
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #33

     
michczu
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 38
Nr użytkownika: 102.423

Stopień akademicki: Obywatel
 
 
post 14/01/2019, 15:50 Quote Post

Bruce Cumings pisze o partyzantach i ich dowódcy:
QUOTE
he was recognisably a hero: he fought for a decade in the harshest winter environment imaginable, with temperatures sometimes falling to 50° below zero. Recent scholarship has shown that Koreans made up the vast majority of guerrillas in Manchukuo, even though many of them were commanded by Chinese officers. Kim was a member of the Chinese Communist Party.

„Był rzeczywistym bohaterem: walczył przez dekadę w srogim zimowym środowisku, gdzie temperatura spada czasami do –50 stopni. Badania wykazują, że Koreańczycy stanowili większość partyzantów w Mandżurii, choć często byli dowodzeni przez chińskich dowódców. Kim Il Sŏng był członkiem Chińskiej Partii Komunistycznej.”

Dalej w tym że artykule mamy wymienione dwie bitwy stoczone partyzantów:
QUOTE
Kim’s reputation was inadvertently enhanced by the Japanese, whose newspapers made a splash of the battle between him and the Korean quislings whom the Japanese employed to track down and kill him, all operating under the command of General Nozoe Shotoku, who ran the Imperial Army’s ‘Special Kim Division’.

QUOTE
Maeda Takashi headed another Japanese Special Police unit, with many Koreans in it; in March 1940 his forces came under attack from Kim’s guerrillas, with both sides suffering heavy casualties.
 
User is offline  PMMini Profile Post #34

     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post 14/01/2019, 16:13 Quote Post

QUOTE(michczu @ 14/01/2019, 15:50)
Bruce Cumings pisze o partyzantach i ich dowódcy:
he was recognisably a hero: he fought for a decade in the harshest winter environment imaginable, with temperatures sometimes falling to 50° below zero. Recent scholarship has shown that Koreans made up the vast majority of guerrillas in Manchukuo, even though many of them were commanded by Chinese officers. Kim was a member of the Chinese Communist Party.
„Był rzeczywistym bohaterem: walczył przez dekadę w srogim zimowym środowisku, gdzie temperatura spada czasami do –50 stopni. Badania wykazują, że Koreańczycy stanowili większość partyzantów w Mandżurii, choć często byli dowodzeni przez chińskich dowódców. Kim Il Sŏng był członkiem Chińskiej Partii Komunistycznej.”


A inni którzy walczyli w tym środowisku bohaterami nie byli? No ciekawe czemu. Poza tym zwróć uwagę na to jaka tu jest paskudna manipulacja. To GDZIE on walczył? Za kręgiem polarnym? Skoro przez 10 lat walczył w ZIMOWYM środowisku, na dodatek srogim? Przy okazji wyjaśniło się czemu nie można prawie nic znaleźć o walkach Kima, walczył z pingwinami, a one nie lubią pisać o swoich porażkach laugh.gif

A tak na marginesie: Recent scholarship? Serio?
CODE
The majority of the population in Chientao Province, like most of the Communist guerrillas were Koreans, and the Hsueh-chu-hui (Hyop-cho-hoe in Korean) was strictly a Korean body.

To z tego raportu podlinkowanego w poście 31, strona 14 konkretnie.
I widzisz, wydawało mi się że Japończycy wiedzieli o tym już w 1937r. a tu takie zaskoczenie, no cóż, człowiek uczy się przez całe życie smile.gif

QUOTE
Dalej w tym że artykule mamy wymienione dwie bitwy stoczone partyzantów:
Kim’s reputation was inadvertently enhanced by the Japanese, whose newspapers made a splash of the battle between him and the Korean quislings whom the Japanese employed to track down and kill him, all operating under the command of General Nozoe Shotoku, who ran the Imperial Army’s ‘Special Kim Division’.


Nozoe dokopał Kimowi tak, że ten już mógł się tylko wycofać do ZSRR i tam grzecznie przeczekać wojnę. TO też z Cumingsa tak btw.

A co do tych japońskich gazet to:
CODE
Japanese newspapers treated the incident as no more than a skirmish between small band of outlaws and the police. Most of the bandits were captured and the remainder of them fled north, according to the Japanese source.


QUOTE
Maeda Takashi headed another Japanese Special Police unit, with many Koreans in it; in March 1940 his forces came under attack from Kim’s guerrillas, with both sides suffering heavy casualties.

*


Właśnie się od kilku postów zastanawiamy ile w tym prawdy. Bo, jak zauważył Piegziu, oficera o takim nazwisku brak więc może chodzić o tzw. Kim Unit z japońskiego Special Activities Unit. Zbieżności są, w obu przypadkach składał się z byłych partyzantów, był to oddział policyjny a nie wojskowy który na dodatek mógł operować niezależnie na każdym terytorium japońskim. Tyle że są to poszlaki, bo nie ma jak na razie nic o działalności Jednostki Kim po 1939r.

Natomiast Murderous History of Korea to jakieś wybrane fragmenty z The Korean War:A history Bruce Cumingsa. Jak chcesz mogę Ci podrzucić pdfa.

Zresztą cały ten artykuł budzi mój niesmak. Bo nie to że jest nieprawdziwy, tyle że jest napisany tak aby przedstawić Kima jako bohatera który tak zalazł Japończykom za skórę, że aż wyznaczono generała Nozoe do walki z nim. Tymczasem już w książce, ten sam Cumings napisał że to była cała akcja antypartyzancka skierowana, no, właśnie przeciw grupom partyzanckim a nie przeciw Kimowi. I zakończyła się sukcesem Japończyków. Tak że, no nie wiem, artykuł napisany pod publikę co najmniej. I jeszcze ta "Special Kim Division". Świetnie brzmi, nieprawdaż? Tyle, że to nie żadna Division tylko "Special Kim Detachment" którym dowodził, uwaga! Kim Sok Won, a który był pod dowództwem Nozoe czyli z Kim Il Sungiem nie ma nic wspólnego, zresztą już w książce Cumings podaje poprawnie "Detachment".
No ale jak to przeczyta laik, i to jeszcze w takiej formie jak podano w tym artykule, to co sobie może pomyśleć?

Konkludując, artykuł nieprawdziwy? Nie sądzę. Nierzetelny, na pewno. No ale w końcu to artykuł a nie naukowe opracowanie.

CODE
Kim Sok Won reported to Gen. Nozoe Shotoku (photo: Nozoe, Yu Chenzhi and Col. Fukube Kunio.) Gen. Nozoe commanded a special Japanese army unit hunting down partisans in Manchuria. His unit was made of mostly Korean and Chinese traitors. Gen. Nozoe had 30 million yen to buy turncoats. Kim Sok Won led a special detachment composed of Korean traitors - "Special Kim Detachment" of the Japanese Imperial Army. Kim Sok Won received the Order of Merit for bravery for killing fellow Koreans. Emperor Hirohito awarded the metal himself. (NB: In 1945, Col. Kim is embraced by US and Rhee).


Kim Sok Won odpowiadał przed gen. Nozoe Shotoku który dowodził wojskową jednostką specjalną ścigającą partyzantów w Mandżurii. Jego oddział był złożony głównie z koreańskich i chińskich zdrajców. Gen. Nozoe dysponował kwotą 30 milionów jenów na przekupywanie zdrajców. Kim Sok Won dowodził specjalnym oddziałem Japońskiej Armii Imperialnej, złożonym ze zdrajców koreańskich - "Special Kim Detachment". Kim Sok Won otrzymał Order Zasługi za odwagę w walkach z Koreańczykami. Cesarz Hirohito osobiście nadał mu ten order.

Ten post był edytowany przez terrorite: 14/01/2019, 17:59
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #35

     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post 15/01/2019, 17:45 Quote Post

Znalazłem coś ciekawego. Okazuje się że istnieje jedyny raport Kima, z roku 1942, który jest prawdopodobnie weryfikowalny.
CODE
There is one interesting critique on the base areas and the guerrilla struggle in Manchuria written by Kim Il Sung himself. Possibly the only verifiable piece of writing by Kim before liberation, this "unit report" on the First Army of the Northeast Anti-Japanese United Army (NEAJUA) was written in 1942 after Kim's retreat to the Soviet Union.36 Written in Chinese in a terse, functional style, the report lacks any of the rhetorical flourishes or grandiose statements of the later writings attributed to Kim. Kim gives a frank appraisal of the First Army in which he fought, its successes, its shortcomings, and its ultimate failure. He gives a sense of the difficulty of the anti-Japanese struggle in the face of tremendous physical, geographical, and political obstacles.
In 1932, according to Kim, base areas and "Soviet governments" were established in four provinces of East Manchuria, the area covered by the First Army. Later called "People's Revolutionary Governments," nine areas were created altogether. On 18 November 1933, a Japanese force of about 1000 attacked the guerrillas, who finally repulsed the invaders after a 16-day battle.
The cost of their success was high: in Yanji county alone 150 Japanese, but over 500 guerrillas, were killed. The revolutionary bases seem to have been abandoned after 1935.


Istnieje jedna ciekawa analiza obszarów bazowych i walki partyzanckiej w Mandżurii napisana przez samego Kim Il Sunga. Prawdopodobnie jedyny weryfikowalny tekst napisany przez Kim przed wyzwoleniem, ten "raport jednostkowy" na temat pierwszej Północno-wschodniej Anty-japońskiej Zjednoczonej Armii(NAJUA) został napisany w 1942r., po wycofaniu się Kima do Związku Radzieckiego. Napisany w języku chińskim w lapidarnym, funkcjonalnym stylu, w raporcie brakuje jakichkolwiek retorycznych ozdobników czy pompatycznych wypowiedzi znanych z późniejszych pism przypisywanych Kimowi. Kim przedstawia szczerą ocenę Pierwszej Armii w której walczył, jej sukcesy, wady i ostateczną porażkę. Daje poczucie trudności walki antyjapońskiej w obliczu ogromnych fizycznych, geograficznych i politycznych przeszkód.
W 1932 roku, według Kima, w czterech prowincjach Wschodniej Mandżurii, na obszarze zajętym przez pierwszą armię, powstały obszary bazowe i "zarząd radziecki". Obszary te później nazwane zostały "Rewolucyjnymi Rządami Ludowymi", i stworzono ich w sumie dziewięć. 18 listopada 1933r. Japończycy w sile ok. 1000 żołnierzy zaatakowali partyzantów, którzy ostatecznie odepchnęli atakujących po 16-dniowej bitwie.
Koszt ich sukcesu był wysoki: w samym okręgu Yanji zginęło 150 Japończyków i ponad 500 partyzantów. Rewolucyjne bazy zostały porzucone po 1935 roku.

I to zdarzenie wygląda już na całkiem sporą bitwę.

Źródło Centering the Periphery: Manchurian Exile(s) and the North Korean State, raport jest opisany na stronie 8. Co ciekawe, wtedy Kim wyraźnie nie był zagorzałym zwolennikiem komunizmu i wręcz uważał przyjęcie lewicowej(separatystycznej) postawy zamiast stworzenie wspólnego frontu z innymi partiami nacjonalistycznymi za błąd.

Ten post był edytowany przez terrorite: 15/01/2019, 18:05
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #36

     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post 17/01/2019, 0:35 Quote Post

No dobra, teraz będzie trochę surowych danych o partyzantce komunistycznej w Mandżurii ze źródeł japońskich, takich bardziej z epoki. Wrzucam bo może się to komuś przyda, a ja w międzyczasie przygotuję trochę konkretnych przykładów walk. Dorwałem się właśnie do takiej prawie 400 stronicowej cegiełki i powoli ją przeżuwam ale to mi trochę zajmie. Problem polega na tym że w niej jest wszystko. Literalnie wszystko, nawet takie rzeczy jak ulotki, do kogo konkretnie były skierowane lub co zawierały, płace i koszta utrzymania, rozkład zawodów wśród członków guerillas, średnia wieku aresztowanych, a nawet przelicznik lokalnych walut na gold yen smile.gif

Załączony obrazek
Załączony obrazek
Załączony obrazek
Załączony obrazek
Załączony obrazek

Skąd mi się wzięła ta miniatura na dole? wallbash.gif

A, już jest ok smile.gif

Ten post był edytowany przez terrorite: 17/01/2019, 0:47
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #37

     
terrorite
 

I ranga
*
Grupa: Użytkownik
Postów: 23
Nr użytkownika: 79.974

Zawód: Przytulator
 
 
post Wczoraj, 19:37 Quote Post

Taki mniej więcej obraz dotyczący partyzantki koreańskiej zaczął mi się wyłaniać podczas lektury Revolutionary Struggle in Manchuria: Chinese Communism and Soviet Interest, 1922-1945. Ponieważ partyzantka koreańska jest w ogóle mało znana to postanowiłem rozwinąć troszkę temat, bo nie da się oceniać tej partyzantki bez wiedzy co w ogóle się działo w Mandżurii w latach 1930-1945. Więc będę uzupełniał stopniowo ten materiał. Trochę będzie z tym roboty bo muszę przepisywać z książki, dlatego też od razu tłumaczę na j. polski istotne dla tematu rzeczy, jakbym miał wklepywać tekst angielski i tłumaczenie na polski to chyba bym sobie darował smile.gif Pomijam też tutaj takie materiały jak np. rezolucje Komitetu Centralnego CCP czy Kominternu, bo nie dotyczą one partyzantki tylko ogólnie całego ruchu komunistycznego.
Można zadać sobie pytanie co robi partyzantka koreańska w opracowaniu o partyzantce chińskiej. Problem polega na tym że Koreańczycy, jeśli się zastanowić, byli w najgorszym możliwym położeniu. Brak własnego rządu (pomijam działaczy emigracyjnych jak Rhee),pomiędzy 3 wielkimi graczami którzy bardzo chętnie Koreańczyków wykorzystywali, ale do własnych celów. Korea jako niepodległe państwo miała powstać "in due course/w odpowiednim czasie" jak to ustalono w listopadzie 1943r. podczas konferencji w Kairze. W każdym razie Koreańczycy nie mieli wielkiego wyboru, więc z początku wybrali stronę chińską stąd komunistyczne partyzantki chińska i koreańska są ze sobą związane i właściwie należy traktować je jako jedną.
Wada Haruki - japoński historyk, w swojej książce Kin Nissei To Manshu Konichi Senso (Kim II Sung and the Manchurian Anti-Japanese War).Tokyo: Heibonsha, 1992, twierdzi iż żadnej funkcjonującej niezależnie Koreańskiej Ludowej Armii Ochotniczej w latach 30. nie było, a Kim był wyraźnie przeciwny jej utworzeniu.


Na początek mapa Mandżurii z tego okresu, z podziałem na prowincje:
Załączony obrazek

Koreańska partyzantka cz. I Wschodnia Mandżuria 1930-1935r.

Według japońskiego źródła, Komitet Mandżurski spotkał się we wrześniu i przyjął rezolucję w sprawie "Sytuacji politycznej w Mandżurii oraz zadań i linii operacyjnej partii". Tekst tej rezolucji nie został odkryty, ale według tego samego źródła, komitet określił swoje zadania jako (1) organizację strajków politycznych (lub ogólnych); (2) organizację lokalnych partyzantów, która prowadziłaby do ustanowienia sowieckich rządów; (3) organizacja zamieszek wśród żołnierzy; oraz (4) utworzenie Czerwonej Armii.

Z tym źródłem to ciekawa sprawa bo ono teoretycznie jest, ale na razie go nie ma smile.gif W oryginale to wygląda tak:
67.South Manchuria Railway Company, Keizai Chôsakai (Economic Research Association), Manshu kyôsantô undo gaikan |A Survey of the Manchurian Communist Party Movement) (Dairen. 1935), p. 4.
68.Ibid. The author of this volume, Otsuka Reizo, says in a footnote that he discussed this resolution in detail in his previous work "Manshii ni okeni kyôsantô undo" (The Communist Party Movement in Manchuria|, Tôhô pamfuretto tsûshin (Eastern Pamphlet Communication], vol. 1, no. 9 (August I, 1931). Extensive search for this work both in the United States and Japan, however, has not yielded a copy.


Wygląda na to iż dyrektywa Komitetu Centralnego dotycząca bardziej radykalnych akcji dała bodziec koreańskim komunistom we wschodniej Mandżurii. Oddział Yenpien zorganizował w tym celu grupę partyzancką pod dowództwem Pak Yun-so. Wg. japońskich raportów z września 1930, grupa ta składała się z 80 członków, każdy wyposażony w pistolet i bomby. Plan zakładał rozmieszczenie grup w sile 30-50 ludzi w każdym dystrykcie w różnych prefekturach. Podobno Mandżururski Komitet Prowincjonalny planował szmugiel 1000 pistoletów Mauser i 500 bomb z ZSRR aby wywołać lokalne bunty, kradzieże i podpalenia.[1]

Japońskie władze zanotowały 690 incydentów w 1930r. Raportowana kumulatywna ilość partyzantów wynosiła 15.810[2]
Gdy rozkaz do porzucenia Li Li-san w końcu dotarł do mandżurskich komunistów na wiosnę 1931, straty spowodowane przez partyzantów wyniosły około 190 osób oraz dużą ilość zniszczonego mienia.[3]

Według dokumentów wydanych przez Komitet Mandżurski lub Wschodnio Mandżurski Komitet Specjalny w lutym 1931r. grupy te nie utrzymały się zbyt długo.[4]
Jako przyczyny tego stanu rzeczy podaje się, brak centralnego dowództwa, brak systemu dowodzenia, brak ideologicznej podbudowy i związku z ludnością. Akcje te są raczej postrzegane jako awanturnicze, organizowane ad-hoc.[5]

Aczkolwiek długoterminowe skutki zamieszek w Chientao były dla CCP negatywne, wchłonięcie koreańskich komunistów było dużym wsparciem dla Komitetu Mandżurskiego. Koreańczycy nie tylko byli liczni ale też mieli silne wpływy na obszarach od Chientao na południowym-wschodzie do Ilan i Mulan w południowo-wschodniej części prowincji Heilungkiang, gdzie stworzyli oni swoje własne ugrupowania.


Skład oddziałów partyzanckich w Mandżurii - 1933r. Raport Ch'en Shao-yu.[6]
Ch'en podzielił partyzantów na 4 grupy:
1. złożona głównie z byłych żołnierzy Chang Hsueh-lianga z armii dystryktu Kirin, wszystkie były dowodzone przez oficerów wcześniej służących pod Chang Hsueh-liangiem (np. Ma Chan-shan, Li Tu, Su Ping-wen),
2. kombinacja żołnierzy i uzbrojonych cywilów, jedyny znany z dowódca to dowódca batalionu Wang Te-lin z Yenchi,
3. złożona z rolników, robotników, burżuazji oraz inteligencji, którzy, w niektórych przypadkach byli również członkami tajnych stowarzyszeń, (Big Sword Society, Red Spear Society i Self-Defense Society (Tzu-wei Hui)), byli pod wpływem dużych właścicieli ziemskich i byłych oficerów armii dystryktu Kirin,
4. pod bezpośrednim kierownictwem CCP.

W roku 1932 i 1933 partyzantka komunistyczna, przeprowadziła we wschodniej Mandżurii szereg prowokacji. Według oficera Armii Kwantuńskiej było ich 40 w lipcu 1932r., 70 w lipcu 1933r.[7]

Pierwsza Rewolucyjna Armia Ludowa została założona w Panshih w południowej Mandżurii we wrześniu 1933r., ale dopiero w marcu 1934r. Specjalny Komitet Wschodnio Mandżurski zdołał założyć drugą armię. Na inauguracyjnym spotkaniu Pierwszej Dywizji Drugiej Armii obecni byli oprócz liderów oddziałów partyzanckich podległych Komitetowi, a także liderów wielu niekomunistycznych ugrupowań partyzanckich, Wang Te-tai, szef sekcji wojskowej, a Yi Sang-muk, szef sekcji organizacyjnej Specjalnego Komitetu Wschodniej Mandżurii. Najwyraźniej Koreańczycy przewyższali Chińczyków liczbą uzbrojonych partyzantów. Chu Chin, Koreańczyk, który kierował oddziałem partyzanckim partii, został dowódcą Pierwszej Dywizji, a dwa z trzech dowództw pułku i dwa inne kluczowe stanowiska - szef sztabu i kwatermistrz - zostały przekazane Koreańczykom. Wang Te-t'ai został komisarzem politycznym dywizji. W maju, kiedy zorganizowano Drugą Dywizję, dowódcą dywizji i trzema dowódcami pułku zostali nieznani Chińczycy, jednak Koreańczycy zajęli wszystkie stanowiska komisarzy politycznych zarówno na poziomie dywizji jak i pułku. Pierwsza Dywizja została przydzielona do działań w Yenchi i Hunchun hsien, druga w Wang-ching i Hunchun hsien na wschodzie. Jak widać z tabeli 15, łączna siła partyzantów i personelu armia rewolucyjnej w 1934 roku wynosiła około 1000 osób. Według koreańskiego weterana, wszyscy partyzanci kierowani przez komunistów byli młodymi Koreańczykami, niektórzy z tych partyzantów awansowali na wysokie pozycje w strukturach północnokoreańskich po 1945 roku, w szczególności Kim Il Sung, prezydent Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
Załączony obrazek
Polowanie na czarownice (Witch Hunt 1933-1934)
Pomimo ciągłych wysiłków partyzanci nie byli w stanie rozszerzyć swoich sił poza poziom osiągnięty na początku 1934 roku. Masowa dezercja ze strony Towarzystwa Anty-Japońskiego oraz zakrojone na szeroką skalę ataki wojskowe i operacje wymuszania kapitulacji prowadzone przez Japończyków, ograniczyły działalność partyzancką do małych obszarów w głębi lądu, a ich pozycja stała się coraz bardziej nie do utrzymania. Ciągle pogarszające się warunki i machinacje władz japońskich doprowadziły chiński personel do podejrzeń o zmowę między ich koreańskimi towarzyszami a Japończykami, rozpoczęła się masowa czystka. Między listopadem 1933r. a styczniem 1934r. zlikwidowano około 200 potencjalnych dezerterów i podejrzanych. Specjalny Komitet Wschodniej Mandżurii stracił w styczniu 1934r. szesnaście osób personelu.[8]

Nikt nie był poza podejrzeniem gdy rozpoczęła się czystka. Podejrzanie zostało rzucone na czołowych przywódców, takich jak Chu Chin, dowódca Pierwszej Dywizji Drugiej Armii, i Yi Sang-Muk, szef departamentu organizacji Specjalnego Komitetu Wschodniej Mandżurii, obaj, obawiając się morderstwa, uciekli i w 1935r. poddali się Japończykom.[9] Nawet sami łowcy czarownic zostali później skazani i zlikwidowani.[10] Po tym, jak ucierpieli z powodu wewnętrznych rozruchów i zewnętrznych nacisków, jednostki Drugiej Armii opuściły swoje pierwotne terytorium pod koniec 1935r. i ruszyły na zachód, jeden oddział dołączył do Pierwszej Armii na zachodzie, a drugi do Piątej Armii na północy.




[1]Okada to Shidehara "The recent condition of various factions", March 4, 1930, AJMFA, reel SP102, file SP205-5, pp.6545-6546.
[2]AJMFA, reel SP103, file SP205-5, p.6878-81.
[3]Suii gaikyo, p. 21; also Naimusho, Keihokyoku (Bureau of Police and Security, Ministry of Home Affairs, Japan), Chuka minkoku ni okeru kyosan shugi undo no genkyo [Present Condition of the Communist Movement in the Republic of China] (Tokyo 1931), p.30. According to the latter source the Communists burned the harvested crops of 26 (presumably landlord) families in two communities in Yenchi Hsien in October-November and inflicted more than 100,000 yuan in damage. The armed men moved about in small groups of five to ten, making them very difficult to apprehend. For similar account, see also Manshu kyosanto undo gaikan p.4.
[4]Manshu Kyosanhi no Kenkyu, p.69.
[5]"Principles of Guerilla Unit Operations in Eastern Manchuria" (Tung-Man-yu-chi-tui kung-tso ta-kang) dated February 15, 1931, in AJMFA, reel S373, file 9452-6, pp.89-116. The Yenpien branch had been reorganized into the East Manchurian Special Committee in August 1930. Manshu kyosanhi no kenkyu, p.69
[6]Ch'en Shao-yu, "Tung-pei ch'ing-hsing yu K'ang-Jih t'ung-i chan-hsien t'seliao" [The Situation in Manchuria and the Anti-Japanese United Front Strategy], Ch'en Shao-yu (Wang Ming) chiu-kuo yen-lun hsuan-chi[Selected Works of Ch'en Shao-yu [Wang Ming] on National Salvation [Hankow 1039; reprint edition Tokyo 1970] vol. I, pp.293-312. Hereafter cited as Ch'en Shao-yu hsuan-chi.
[7]Osaka Mainichi shimbun, September 7, 1933, as quoted in South Manchuria Railway Company, Keizai Chosakai (Economic Research Association), Manshu kyosanto undo gaikan [A Survey of the Manchurian Communist Party Movement] (Dairen, 1935) p.41, data on other months not provided.
[8]Manshu kyosanhi no kenkyu, p.109.
[9] Ibid,. p.114
[10] for details see Chong-Sik Lee "Witch Hunt Among the Guerillas: The Minsheng-t'uan Incident", China Quarterly, April-June 1966, pp.107-117.





=============================================================
P.S.
Jeśli ktoś ma jakieś uwagi, to prosiłbym o powstrzymanie się przez chwilę, bo jeszcze chciałbym wrzucić 2 kolejne posty dotyczące Południowej i Północnej Mandżurii. Jeślibym to zrobił w jednym to wyjdzie straszny wall of text. A tak będzie ładna ciągłość, postaram się to skończyć do poniedziałku.
Z góry dziękuję.

Ten post był edytowany przez terrorite: Wczoraj, 23:00
 
User is offline  PMMini ProfileEmail Poster Post #38

3 Strony < 1 2 3 
2 Użytkowników czyta ten temat (2 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:


Topic Options
Reply to this topicStart new topic

 

 
Copyright © 2003 - 2019 Historycy.org
historycy@historycy.org, tel: 12 346-54-06

Kolokacja serwera, łącza internetowe:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej